Haiku Verdicht Trekvogels Alsloos
PuimPuin Regen Liefdes Penseel

Bundel
Indexen
Home
Heuvel

Wanneer jij schijnbaar achteloos
de handen mannelijk in de broekzakken
je weg naar de heuvel koos
braken onder jouw hakken de takken
    Dan dacht je steeds expres
    dat ik er ditmaal niet zijn zou
    jouw ‘vlasblonde prinses
          van wie ik hou’

Jij deed mij in bed stilletjes huilen
ofschoon ik jou maar hoefde te zien
om mijn tranen voor een lach te ruilen
en mij in een ommezien
    blij en licht te voelen
    gewoon omdat jij er was
    iedere avond, om je te verkoelen
    op jouw heuvel, in het struikgewas

Eén keer op een avond
nam ik jouw hals in mijn handen
en zoende je langdurig op de mond
mijn spitse tong tegen je tanden
    Mijn lome vingers streelden langzaam
    jouw witte maar warme wangen
    Een lichte gloed lauwerde mijn lichaam
    vervulde ons met schaamte en nameloos verlangen
Naar Terugkeer naar Atlantis
(1953, Hubert Lampo)
Delft, 1973
Bundel  Het Grote Geheim