Haiku Verdicht Trekvogels Alsloos
PuimPuin Regen Liefdes Penseel

Bundel
Indexen
Home
 
Vorige Volgende

Toen ik stierf

Toen ik stierf hoorde ik een Vlieg
zoemen tussen de Stormhemelen
het Stil in de Kamer
was als het Stil in de Lucht

De drooggewrongen Ogen om mij heen
verzamelden met hun Adem moed
voor dat laatste Uur
dat de Koning in de Kamer verschijnt

Ik vermaakte mijn Herinneringen, droeg
het deel van mij dat overdraagbaar was
over, en toen kwam hij
tussenbeide, een Vlieg

met Blauwe, onzeker struikelende Zoem
tussen het licht en mij en toen
vielen de Ramen uit en toen
kon ik niet zien wat ik zag
Amsterdam, 10 mei 2014
Gedicht 0238

Gedicht 465 (1863) van Emily Dickinson
Bundel  Manen
Zywa