Haiku Verdicht Trekvogels Alsloos
PuimPuin Regen Liefdes Penseel

Bundel
Indexen
Home
 
Vorige Volgende
Engels
Grafland

Winterlicht vreet de wijde heuvel
almaar kaler, buizerds zweven over

de grafstenen in de vruchtbare grond
die eeuwenlang olijfbomen droeg

De zielen zijn elders, waar IsraŽl
hen brengt, de resten vergaan

in zwarte doeken om als eerste mensen
de nieuwe wereld te betreden op de dag

dat de poort van erbarmen opengaat
want daarvoor hebben de doden geleefd

en gevochten, daarvoor
hebben ze gewonnen van de oorlogsgod

hebben ze de stad en de bron veroverd
die uit de aarde breekt

Jeruzalem, waar ik lijd
aan verdeelde saamhorigheid

Zullen kinderen van mijn kleinkinderen
hun botten verzamelen, hen eren en

hier weer olijven laten groeien
met hemelhoge vredestakjes?
Amsterdam, 1 maart 2015
Gedicht 0372

Palestina (Jeruzalem, Olijfberg)

IsraŽl = Azrael = de doodsengel die de zielen van de overledenen ophaalt

Oorlogsgod: Salem, naar wie Jeruzalem is vernoemd; tegenwoordig presenteert Jeruzalem zich als de ďStad van vredeĒ
Bundel  Korte Preken
Zywa