Laster
De Boze Tong  
De Toren  (Londen)

Er klinkt pastorale muziek
De vertelster kijkt naar buiten
vanuit een open raam in een toren van de Toren
Ze draagt een halsketting
op een fluoriserend groene jurk
en speelt met een gordijn
Haar gezicht en haar lippen zijn bleek,
haar haren zijn wit
De linker- en de rechterkant
van het toneel zijn donker

De zon schijnt nog
In de stad verrichten de mensen
onwetend hun bezigheden
maar hierboven kun je verder kijken
en zie je de wolken al
5

Er is een storm op komst
Die zal weer overwaaien
maar hoe zal de stad er daarna aan toe zijn?
X
x
10

De wereld is wel mooi, nu
ik er niets meer mee te maken heb
Ik neem nog geen afscheid
en kijk nog wat rond
met andere ogen, vrij
15

van actie, vrij van willen
handelen, want dat is voorbij
alleen kijken kan ik nog
van een afstand
die de wereld mooier maakt
20

Ik hoef er niet meer in te duiken
zoals die kiekendief daar
alles komt vanzelf naar mij toe
de plekken die mij dierbaar zijn
de mensen van wie ik houd
25

Mama leeft nog, en tante Cil
sterke vrouwen, ook oma
is ouder geworden dan ik
zij doen niet onder voor de mannen
maar mij is het niet gelukt
30

net als Noor en Isabel
mijn lieve zussen, ik heb hen zo gemist
Zal ik ze hierboven terugzien
zullen we samen zingen
met de engelen?
35

Er werd over mij beslist
denk ik achteraf, papa deed dat
ongemerkt, ik was zijn prinses
hij vervulde al mijn wensen
en ik had niets door
40

Het ging allemaal heel toevallig
ik vond Eddy een leuke jongen
het was fijn om hem vaak te zien
en ik was blij dat we gingen trouwen
maar het heeft nog geen half jaar geduurd
45

Tante Cil nam mama en mij toen mee
we maakten wandelingen met ons drieën
Mama zei nooit veel, maar tante
leerde me dat er meer is
dan de dingen die ons overkomen
50

meer dan wat er misgaat
tussen mensen, we lazen
de visioenen van Mechthild
die hoopte met de engelen te zingen
en meteen werd haar wens vervuld
55

Zover ben ik nog niet, er moet
me iets van het hart, een last
die ik los wil laten, misschien
kan ik het van me af praten
Wacht even, dan kom ik naar beneden
60

De vertelster gaat in de toren de trap af
en komt op het dak onder de toren naar buiten
in een rode jurk

Mijn Man Is Geen Bruut !
wat er ook van hem gezegd wordt
Het Is Niet Waar !
Hij had geen nietsontziende ambitie
hij was geen geslepen manipulator!
65

Ik was erbij, ik wéét het:
het is lang geleden begonnen
de familie werd te groot
er kwamen steeds meer takken
die elkaar de leiding betwistten
70

En toen kwam het eerste rampjaar
De zaken gingen slecht, de baas stortte in
en werd afgezet, een andere tak
nam het over en mijn Eddy...
werd dood thuisgebracht
75

Ik begreep er niets van
Wat was er aan de hand?
Gelukkig kwam Rik
en kon hij iets meer vertellen
al vertrouwde ik het maar half
80

Hij zei het ook: je vertrouwt me niet
je denkt dat ik Ed misschien vermoord heb
maar je kent toch de verhalen
en je weet van nabij dat hij driftig is
als hij zijn zin niet krijgt
85

Hij is nog een broekie
maar hij eiste zijn vader op te volgen
Woedend liep hij weg om weet ik wat
te gaan doen, en hij viel, hij viel!
over zijn eigen benen!
90

Ik moest het wel geloven, ik zag het
aan zijn gezicht dat het waar was
We kennen elkaar al zolang
hij was bij ons kind aan huis
we speelden samen
95

Ik deed mee met Isabel
die al als puber met Jos wilde
trouwen, natuurlijk
zouden Rik en ik dat ook doen
We hadden het zo fijn samen!
100

Dus het was een goed idee van papa
om Jos en Rik bij ons te laten wonen
toen tante er alleen voor stond
na de dood van haar man, en toch
heeft papa geen goede naam
105

Als je de verhalen hoort...
is het allemaal heel verwarrend
Iedereen haalt eruit wat hem bevalt
je zou er wanhopig van worden
zo ongeloofwaardig en zo oneerlijk!
110

Er was een écht zwart schaap:
de oudste broer van Jos en Rik
die de leiding kreeg
vanwege de jarenlange gekte
van Eddy's vader, dat was nodig
115

maar het pakte niet goed uit
hij luisterde naar niemand
en ging te veel af op zijn vrouw
die ingefluisterd werd door haar familie
en het bedrijf benutte voor eigen gewin
120

Papa kon dat niet aanzien
en wilde er iets aan doen
samen met tante, die zich schaamde
voor haar oudste zoon en zijn vrouw
Ze deden voorstellen
125

aan de Bedrijfsraad, om een andere chef
te benoemen, en werden toen bedreigd
zodat we een tijd in Frankrijk gingen wonen
waar ik Eddy leerde kennen
en volgens sommigen was dat boze opzet
130

Ik had niet veel te doen
naast mijn dagelijkse lessen
en tijd genoeg
om Rik te missen en toch
ook niet, want ik werd verliefd
135

op Eddy, ik had de leeftijd
en ineens ging het snel:
de verloving, het geheim
van de ringen, kleermaker, kapper
en dan eindelijk de bruiloft
140

Het was een geweldige tijd!
Ik zie het nog voor me
Eddy was geweldig, zo zelfstandig
met een overspannen vader
geen papa zoals ik had
145

Hij heeft het zelf moeten doen
en niets kon hem tegenhouden
alsof hij nooit moe werd
Altijd wilde hij erbij zijn
en weten hoe iets zat
150

Hij heeft me veel uitgelegd
hij had overal verstand van
en deed de adviseurs versteld staan
met zijn precieze vragen en analyses
die volwassenen niet uit durven spreken
155

De Kantelen 

De vertelster klimt op de kantelen

Dit heb ik altijd al gewild
maar ik durfde het niet
Het zijn net stapstenen
waar ik rustig overheen loop
zonder in het water te vallen
160

ook als ik weet dat het koud is
en ik het gevaarlijk snel zie stromen
met puntige stenen schommelend
op onduidelijke diepten
die me het leven kunnen benemen
165

Dít is even gevaarlijk en ongevaarlijk
ik sta hier veilig, op vlak metselwerk
goed onderhouden, niets aan de hand
zolang ik niet naar beneden kijk
en duizelig word van de diepte
170

Daar kan mijn verstand niet tegenop
dan durf ik er niet eens meer vanaf
te stappen en moet iemand me helpen
maar dat is verleden tijd, nu
kan ik alles wat ik denk
175

De vertelster trekt de rode jurk uit
die ze van de toren af gooit
Eronder draagt ze een wijde witte jurk
die ze laat zwieren terwijl ze een pirouette maakt

Ik kan nu een stap naar voren zetten
zonder dat er iets gebeurt
ik zal blijven zweven
alsof ik op de vaste grond sta
waarin ik begraven word
180

Wat dat betreft ben ik al een engel
Nog niet helemaal, ik voel nog
dat ik armen en benen heb
geen geestelijk lichaam, nou ja
nog geen lichaamloze geest
185

Er klinkt hemelse muziek
“Daar komt de bruid”
De vertelster schrijdt van kanteel op kanteel

Misschien was het wel zoals ze zeggen
de mooiste dag van mijn leven
13 december, ik vergeet het nooit
we stonden daar op de trappen
alsof we de hemel binnengingen
190

We waren Adam en Eva
de twee mooiste mensen op aarde
Niets zou ons kunnen gebeuren
we waren almachtig van geluk
en iedereen vierde feest
195

Het hield niet op, het begon juist
We voerden lange gesprekken
in bed, maakten toekomstplannen
fantaseerden de hele wereld
zoals hij behoorde te worden
200

met ons stralend in het midden
als een zon die niet toegejuicht
hoeft te worden, maar die gewoon bestaat
om te zijn wie hij is
en rijkelijk te delen wat hij heeft
205

De planeten volgen hun baan
er heerst vrede in de hemel
begrip en vriendschap dalen neer
op aarde, schijnen, schijnen
laat de zon maar schijnen!
210

Eddy's vader was weer aan het werk
wij waren er blij om
en ik dacht: ook papa en tante
hadden nu hun zin, het zwarte schaap
had een stap terug moeten doen
215

De vertelster gaat op een kanteel zitten

Maar Eddy legde me uit
dat hij papa niet vertrouwen kon, want
het voorstel dat de Bedrijfsraad
afwees, ging erom dat Jós
de chef zou worden
220

Eddy noemt het zwarte schaap gewoon
Ed, want zo heet hij, maar ik
kan dat niet, zwart en wit
mogen niet dezelfde naam hebben
Laat ik hem maar E noemen
225

Ja, dat weet ik ook wel
antwoordde ik, maar dat was toen!
Tóen was dat het beste
Jouw vader was hartstikke ziek
en E deugde niet
230

Papa en tante wilden het beste
voor de zaak, en Isabel
had het daar moeilijk mee
ze wilde niet in de weg staan
maar ze wist wat het inhield
235

Jos zou een betere chef zijn dan E
maar het zou al zijn aandacht vragen
Liever had ze hem vaak thuis
voor haarzelf en de kinderen
die ze hoopten te krijgen
240

Hoe dan ook, E had geproefd
van de macht en wilde die behouden
Hij bezette het hoofdkantoor
en ging reorganiseren
Voor papa was er geen plaats meer
245

en ik kreeg huisarrest
Ons huwelijk was ineens voorbij
Eddy hield zich ergens schuil
tot hij opdook op een vergadering
van het managementteam
250

Dat heb ik verteld, hij is woedend
weggelopen en gevallen
over zijn eigen benen

De vertelster

De vertelster

De vertelster

De vertelster

De vertelster

De vertelster

 

Monoloog van een vrouw als Anne Neville (1456-1485)

In zijn vierde toneelstuk maakt Shakespeare koning Richard III zwart, de echtgenoot van Anne Neville

Mechthild von Hackeborn (1241-1299)

Zywa
Toren   Kantelen   Gras   Tuin   Schommel   Boot
Monoloog
Laster, de Boze Tong
Slander  Verleumdung     PDF   Terug