Zywa Ruimte vol

Wat is lijkt duisternis
voordat het in een ruimte vol
sterren uiteengespat

is alsof wat is
wakker wordt
van eigen licht



Het is dag, leven fluit
uit volle borst in bladvolle bomen
altijd wuivend

fluisteren ze in onze oren wat
is alsof wat is
zichzelf horen wil



Wanneer alles verblindend
zich weer samenbalt
ster na ster

zijn licht verliest
en verstart, verstart het
bewustzijn

 

Zywa Landtapijt

Akkers, gras en wijken
langs de lange slang -
de rivier die alles verbindt

de ruggengraat van de lapjes
Aan de andere kant omzoomd
door stapels driehoeken -

kale kammen, bekrast
met brede lege wegen
naar elkaar

De windberg steekt er boven uit
en veel, veel hoger nog begrenst
een lichte lijn het landtapijt

Lente, en nog sneeuwt het
boven de mierenmensjes
Wat leven ze toch snel

Eens zo hoog: de hemels-
witte strook die boven alles
onaantastbaar zweeft

Dan pas de altijd blauwe lucht
waarin ik mij laat vliegen, veilig
onder de eeuwigheid

 

Zywa Sieraad

Ik houd van Amsterdam in de nacht
rijen smalle huizen aan de gracht
verlichte ramen, langzame tijd
sieraad van mijn eenzaamheid

voorspelbaar verkeer overdag
door logo's en slogans manoeuvreren
stuurse gezichten, professionele lach
op steile stukken schuin tourneren

van rechts naar links zigzagbaan
pas op, daar komen ongelukken van
kijk uit, links is gaan, rechts is staan
middenin zwaailichten zo nu en dan

alsof er niets aan de hand is
graaien als kraaien in de poep
tussen vuilnis en inventaris
vluchtig, een groep op de stoep

vertrouwde vreemde gewone
stadgenoten waar we wonen
vrij gemakkelijk naast elkaar
onze contacten inwisselbaar

Amsterdam in de nacht
smalle huizen aan de gracht
verlichte ramen, langzame tijd
sieraad van mijn eenzaamheid

 

Het kind staart en denkt

hard na over wat het denkt --


echt niet te weten.


The girl is staring,Das Kind starrt und denkt
thinking hard of what she thinks --dar√ľber nach, was es denkt --
she really doesn't know.gar nicht zu wissen.

Gedicht H0074
Amsterdam, 2011-12-09

Trefwoord: Nadenken (ordenen) 
 

In de trein snel ik

voorbij de overwegbel --


De ruimtetijd kromt.


In the train I rushIm Zug eile ich
past the railroad crossing bell --vorbei dem Bahn-Läutewerk --
past a spacetime warp.Die Raumzeit kr√ľmmt sich.

Gedicht H0190
Amsterdam, 2012-01-21

Dopplereffect
Trefwoord: Tijd 
 

Het zilvervisje

verkent de vloer en glipt weg:


ik heb schoongemaakt.


The silverfish slipsDas Silberfischchen
away after exploring --rutscht vom Boden weg, der ist --
the floor, which is cleaned.zu sauber gemacht.

Gedicht H0200
Amsterdam, 2012-01-23

Trefwoord: Leven: omgeving 
 

Piepende jongen

onder het ooievaarsnest:


mussen en spreeuwen.


A squeaky concertQuietschender Jungen,
of young under the stork's nest:auch unter dem Storchennest:
sparrows and starlings.Spatzen und Stare.

Gedicht H0459
Trein Assen-Amsterdam, 2013-06-07

Kleine nesten aan de onderkant van het ooievaarsnest
Trefwoord: Samen: gemeenschap 
 

Als baby viel ik

met veel plezier, keer op keer --


in papa's handen.


As a baby, IViel Spaß machte es
had a lot of fun falling --mir als Baby, zu fallen --
into daddy's hands.in Papas Händen.

Gedicht H0561
Amsterdam, 2013-08-21

Trefwoord: Overgave 
Trefwoord: Genot 
Opgedragen aan: Madelief dK 
 

Zywa De foto

Met brede armen luister ik
Met handen vol groene oren
Veelstemmig gefluister van pluizen
Fijne sporen geluid
op de bank

Een vrouw en haar dochter
kijken rond, het meisje tuurt
en zegt met wiebelende benen

Ik word mama net als jij
met een papa en een kind
dat dit het mooiste plekje vindt
van alles, heel de wereld, het heelal

*

Het meisje speelt met een bal
trekt een schilfer van mijn bast
vraagt: staat jouw naam erin gekrast?
Wat is hij oud mam, wel driedubbel dik
en die bobbels, is hij ziek misschien?

Haar moeder lacht en maakt de foto
die ze van zichzelf had willen zien:
het meisje, en ik incognito

niet zo wijs, niet zo
vol, hoog en breed
van voorgeschiedenis als nu
en kleiner dan wat ik weet
van al de mensen

die mij hebben gestreeld
van al de wensen
die ze met mij hebben gedeeld

 

Zywa De poorten

Er is een fantastische poort
ergens in het gouden midden
een poort naar het goede leven

Er zijn er meer, en mooiere
naar eeuwigheid, paradijs en hel
hogere werelden dan de aarde

alleen gegeven aan gelovigen
niet verkregen, niet samen gebouwd
met onbekenden

zoals die ene poort
van verhalen hoe het kan zijn
op aarde voor mensen van goede wil

Wie erdoor gaat
door de fantastische poort
vindt er nog een, en nog een

 

Zywa Ik wil meer

Ik wil erheen of een film
erover zien: de steppen

het oerwoud, de Himalaya
Ik wil mijn licht laten schijnen
in diepzeetroggen, alles wil ik

kennen, hanteerbaar gemaakt
zodat heel de wereld de mijne wordt
en ik een echte wereldburger, nee
ik wil meer, een kosmoburger zijn

tussen geesten, engelen en goden
voor altijd bestaan, ik wil ruimte-

avonturen beleven, maar wel dichtbij
huis, want ik ben al zo nietig
een bijzaak, een vlekje op berg

of zee, inwisselbaar in de menigte
Ik wil hetgeen waarvoor ik me inspan
niet wegrelativeren, niet helemaal
onzichtbaar zijn in het al en de tijd

 

Zywa Ik was alleen

In de vroege ochtend ontving ik de waarheid
een helder geluid

Ik zocht en zag niemand, ook niet het licht
van een engel, het was stil en ik was alleen

met de waarheid, die rustig afwachtte
wat ik zou doen en zich niet meer liet horen

Ze was er gewoon, en ik zag duidelijk
wat eerst verborgen was voor mij:

ze was groot, wanneer ik wegkeek
zag ik haar in mijn ooghoeken nog

Ik kon de waarheid niet negeren
Mijn gedachten renden rond en mijn hart

bonsde ervan en ik wou dat
ik haar aan iemand kon weggeven

maar ik houd teveel van de mensen
die ik ken om hun ongevraagd zo'n kado

te geven, ik schaamde me voor mijzelf
in het licht van de waarheid, mijn hart

sloeg ervan over en ik vroeg
me af waarom ik haar gekregen had

en van wie, een vriend, een vijand?
Ik wist het niet, ik wist niet wat te doen

 

Zywa Een steen uit het paradijs

De reus die mij tegenhield
was een muur aan de oever
van de grote rivier, ver
voorbij de paleizen

waar bedienden als engelen
een hemel op aarde verzorgden
voor prinsen en prinsessen en voor

de poort altijd naakte wijzen zaten
te bedelen om het volk te waarschuwen
dat het zich geen illusies moest maken

In de muur bevond zich een klein luik
dat even openging voor een oude hand
die mij een gewone kiezelsteen gaf

Het was een steen uit het paradijs
aan de andere kant van de muur
Hij was glad. Wat moest ik ermee?

Ik ben net zo'n steen, gepolijst
door het leven en in de toekomst
uiteenvallend tot stof, ach wij

stenen uit het paradijs
aan deze kant van de muur
waar de vorsten in afzondering lijden
aan verveling en de zorg
om dat zo te houden

 

Zywa De berg

Onverstoorbaar in de zon
staat de berg te zijn, te zijn

Wolken ontvangen, en hagel, sneeuw
hun bruisende en kolkende vertrek

aan zijn voeten, de kinderdrukte
en de puberherrie van water

dat zich warm speelt
in een ingebed avontuur

En op de berg sta ik
te zijn, te zijn

De zon ontvangen, ervaringen
en nachtgedachten, oud worden

Alles smelt, niets in handen
niets in mijn open armen

 

Zywa Opgeraapt geluk

Mijn perspectief tussen het roestblad
is een droomhuis aan de bosrand
onderweg opgeraapt in de herfst

Rijke kleuren in de zon strelen
de houten huidschilfers
van moeder aarde

en ik wandel voorbij
even hier
te gast

 

Zywa Geboren in licht

Geboren in licht
proeven wat leven is
buitelen en rennen
voluit lachen liefst van al
en het wiel draait het water

rond de aarde en daaromheen
winden met wolken en
het vuur van de zon
het wiel van schoonheid:
de seizoenen

bamboespruiten en bloesems
die allemaal sterven
de fladderende vlucht van de veldleeuwerik
de wonderen van het bos
bevers die de beek verbouwen

een meikever op reis
over mijn been en vliegend
in mijn hand die ik sluit
en weer open
de geuren

van garende groente
mos en dampende dauw
paddenstoelen in de herfst
het dorp in de wintermaanden
wanneer de kachels branden

het wiel van mijn leven
mijn kinderen, mijn werk
de kleuren van mijn kleren en
uit mijn handen de helende stem
van zeven lange snaren

 

Zywa Het begint met tover

De kinderen vragen waarom
we wonen waar we wonen
hoe we zijn gekomen

aan de antieke lamp, en waarom
ik niet alle antwoorden weet
Ik tover

er verhalen uit
levensverhalen
van pijn, verdriet en succes

met wat opschepperij
glad dichtgesmeerd, glanzend
van genoeg betekenis

om ze te laten overleven
houvast en troost te laten
geven, hoop in bange dagen -

anekdotes, stijfgeklopt
en ingedikt tot ze stevig genoeg zijn
voor anderen om te bewaren

en robuust genoeg om te onthouden
en door te vertellen, verhalen
om door te vertellen

 

Zywa Estafette

Zolang we kunnen lopen
we rondjes met elkaar
de jongsten in de buitenbaan

maken meters en leren veel
krijgen steeds meer stokjes
aangereikt verhalen waarheen

we op weg zijn een finish
waarna niemand meer hoeft
te rennen hand in hand

zullen we verder wandelen zullen we
in vrede leven zullen we allemaal
winnaars zijn geen estafette meer

de jongsten in de buitenbaan
oma's in de binnenbocht
langs het zwarte gat

 

Zywa Geen tijd

Ik droom wel eens weg
naar een betere wereld
zonder poespas

Dan concentreer ik me
op een stukje echte werkelijkheid
waar ik anders geen oog voor heb

Ik vouw mijn leven open
uit de verdeelde aandacht
van de tijd, dat gevoel

van weglekkende energie
naar dit en dat, deze en gene
van nu en ooit later

uit de netten van mijn herinneringen
mijn zelfgemaakte beelden die maar
even voldoen om de tijd te meten

Geen atoomklok kan me helpen
om het beter te doen
ik gooi alles op éen hoop

lijden, verspilling, vrede en
mijn belevenissen, samen één
tijdloze energie

 

Zywa Appels in de mist

Leg aan bij de boomgaard
waad door zacht gras
en goudgele appels
naar de vijver middenin
dampend in de avond

Betreed het ronde bekken
glijd het warme water in
en zwem over de bodem
van je oerappelwijze weten
naar de trappen van de toren

Lees vanaf de omloop de wind, de wel
de stroom van de tijd, hun rimpelingen
hun dieptes en de nevelschimmen
van later, die in de buitenwereld
pas herkenbaar zullen zijn

wanneer de waarheid waarin jij
je hebt gebaad, verleden is
Eens geweten, blijft geweten
ergens in de mist van je
aangeklede bewustzijn

 

Zywa Alles is

Alles is
liefde nee even
alles is maar even

proef-zicht-hoor-ruikbaar
voor sommige mondoog oorneuzen
en nog minder voelbaar nee

alles is wel voelbaar
verbonden met elkaar
voel maar

met het zesde
zonder naam
voel maar als je durft

er niet bij te denken
het is onvoorstelbaar
het is alles

 

Zywa Stille aanschouwing

Er zij licht, en er was licht
uit duisternis big bang alfa
de eerste dag het begin
van alle dagen van de geschiedenis

tot aan de laatste dag
in het omega hypergat
de weg, de waarheid
het leven en alles

is beschreven en vastgelegd
in hologramsnippers, alles
wat bestaat bestond en zal bestaan
het heeft zich uitgezet in de tijd

en de ruimte weer samengebald
het verzamelt zich in Het
ultieme hypergat dat alles ziet
en alles weet, en het staat stil

 

Zywa Hypergat

Verzameld in Het
Het EEUWIGE
ultieme Hypergat:
de stoffelijke resten
ruimteloos zij aan zij
Het ALLES-IN-EEN

de zielen als verrezen
lichamen geestelijk
dicht daaromheen
een hemelgewelf
Het stralende IETS

van het onbegrijpelijke
Het volle NIETS, sterrenstof
zonder massa, snippers
van elke gebeurtenis
en wij: tijdloze schimmen

in het hyperhiernamaals
van ons bestaan, onze
illusies van het fysieke leven
dat we vast en zeker leefden
in de tijd die moet bestaan

omdat hij niet bestaat
in de duisternis die schijnt
in het licht en zichzelf
niet kent, maar mens en dier
elk atoom, is haar getuige

onmachtig Het te bevatten

 

Zywa Reuzin

Als kind kroop ik onzichtbaar
weg in het benedenhuis
onder de veranda
om de ratten te zien
scharrelen tussen pissebedden

Ik voelde me groot en sterk
perste mijn lippen op elkaar
tegen de weke kriebelkussentjes
en liet hun harde staarten
mijn Gulliver-lijf zwepen

Ik was graag hun Atlas
onder de grote-mensen-
wereld op mijn schouders
die ik scheidde van de aarde
om haar te houden zoals ze is

 

 

In zeven linies

bruist de branding: gesloten --


blijft de zee, de zee.


The breakers bubbleTosende Brandung,
in seven front lines: closed off --in sieben Linien: gesperrt --
is the sea, the sea.bleibt das Meer, das Meer.

Gedicht H1999
Zandvoort aan Zee, 2018-01-30

Trefwoord: Zee 
 

Er gebeurt iets,

snel pulseert het dichterbij --


ik voel het, in mij.


Something's happening,Etwas passiert hier,
quickly it pulses closer --geschwind pulsiert es näher --
I feel it, in me.ich sp√ľr es, in mir.

Gedicht H2225
Amsterdam, 2018-06-23

Electro Symphonic Orchestra - 2018
23 juni 2018 in het Concertgebouw, Amsterdam
Tweede deel van blok 2

Trefwoord: Muziek: trilling 
Componist: Benders, Colin 
 

Waakzaam wakker: naakt

zink ik weg in het gonzen --


van al het leven.


Mindfulness: nakedWachsam bin ich wach,
I sink into the buzzing --versinke nackt im Summen --
of life around me.von allem Leben.

Gedicht H2411
Amsterdam, 2019-03-13

Lente (Jeroen Eisinga) - 2010
Performance
Trefwoord: Aandacht: omgeving 
Eerbetuiging: Eisinga, Jeroen 
 

Zywa Het Verstand

Het waarneembare verklaren
met het onwaarneembare
het aftasten met fantasie
en micro en macro zintuigen
om ook onszelf te begrijpen
wij die het midden zijn
van wat we ervaren

de invloeden en wisselwerkingen
die we willen ont-dekken
door ze natuurkundig te ontdoen
van magie, romantiek, heiligheid
en ander bijgeloof
dat ons tegenhoudt te weten
wat we niet weten

 

Ik heb tijd genoeg

voor Qigong nu jij weg bent --


Niet-wachtend wacht ik.


I've plenty of timeSeit du weg bist: Zeit
for Qigong since you left me --genug f√ľr Qigong, wartend --
I wait not-waiting.ohne zu warten.

Gedicht H2586
Vaison-la-Romaine, 2019-10-16

Trefwoord: Rust: traagheid 
 

 

Sterren draaien rond

in de show van het heelal --


zonder een jongleur.


The revolving starsDie Sterne drehen
run their show in outer space --in der Show des Weltalls --
without a juggler.ohne ein Jongleur.

Gedicht H2604
Amsterdam, 2019-11-10

Trefwoord: Begin: oorsprong 
 

Behoeften zijn echt,

als ze onvervuld blijven


denk je ze niet weg.


Needs are authentic,Bed√ľrfnisse sind
if they are unfulfilled, they --echt, wenn sie unerf√ľllt sind --
can't be thought away.denkt man sie nicht weg.

Gedicht S0973
Amsterdam, 2019-11-23

Trefwoord: Behoefte 
 

Vrede op aarde

kan een deken van sneeuw zijn --


voor de vos die slaapt.


Peace on earth can beFriede auf Erden
a blanket of snow crystals --kann eine Schneedecken sein --
for the sleeping fox.f√ľr den Fuchs der schl√§ft.

Gedicht H2644
Amsterdam, 2019-12-12

Trefwoord: Vrede: tijdelijk 
Trefwoord: Dieren: vos 
Opgedragen aan: Florentin dK 
Opgedragen aan: Lotte W 
 

Zywa Het africhten van mijn lichaam

Het is vanzelf gegaan
het africhten van mijn lichaam
het eten, poepen en slapen
op vaste tijden, de grenzen

die me straffen
als ik er overheen ga
om bewust te genieten
van de vrijheid die ik niet had

als baby, toen ik nog zuiver
een waarnemer van de wereld
was, een stormend rustpunt
een hemel van de grenzen

hemel van de constellaties
die ik tekende, mijn kaarten
van de ineengevlochten patronen
om mij heen, de grenzen

van wat ik wist, van wat ik weet
veilige muren met ramen
als ik nog verder wil
mediteren

 

De heuvels geven

ons te drinken uit hun schoot --


hemelse nectar.


The hilly countryDie H√ľgel geben
gives us to drink from its lap --zu trinken aus ihrem Schoß --
heavenly nectar.himmlischer Nektar.

Gedicht H2785
Amsterdam, 2020-10-02

Tussen de twee heuvels Imose ("Zus-Broer") stroomt de rivier de Yoshino
Trefwoord: Aarde: moeder 
 

Op een kleed zitten

we te picknicken, samen --


eten we vrede.


We have a picnic,Auf einer Decke:
together on a blanket --unser Picknick, zusammen --
we are eating peace.essen wir Frieden.

Gedicht H2810
Amsterdam, 2020-10-12

Trefwoord: Vrede: 
 

Zywa Heelalles

Omdat alles alles is
helemaal zonder niets
en uiteraard toch
ook al het niets
van het heelalles is

niet alleen het ondenkbare
wat er ooit was
voor het begin
van de sterren
en wat er zal zijn
na het bestaan
van de sterren

maar ook de illusie
van de tijd
waarin wij leven
en denken iets te weten
van wat alles onwetend weet

 

Ik weet niet hoe lang

nog, maar nu zit ik bij jou --


nu lach ik met jou.


I dont know how'muchWer weiß wie lange
longer, but now, I'm with you --noch, aber jetzt bin ich hier --
now, I laugh with you.lache ich mit dir.

Gedicht H2878
Amsterdam, 2020-12-30

Trefwoord: Aandacht: voor iemand 
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Begluur mijn figuur,

de wind wild in mijn haren --


ik ben vrij, niet bang.


Peep at my figure,Belauer mich schon,
with the wind wild in my hair --der Wind in meinen Haaren --
I'm fearlessly free.ich bin furchtlos frei.

Gedicht S1150
Amsterdam, 2021-03-21

Trefwoord: Vrijheid: 
 

De toekomst verbergt

zich als een kameleon --


in het zwartste zwart.


The future hides it-Die Zukunft verbirgt
self like a chameleon --sich wie ein Chamäleon --
in the blackest black.im schwärzesten Schwarz.

Gedicht H2973
Amsterdam, 2021-06-24

Het zwartste zwart is Dark Chamaleon Dimers (specifieke dimeren)
Trefwoord: Toekomst:  
 

Het leven geeft veel,

en het blijft me een raadsel --


wie de schenker is.


Life gives me a lot,Das Leben gibt viel,
and I still have no idea --und es bleibt mir ein Rätsel --
who is the giver.wer der Schenker ist.

Gedicht H3040
Amsterdam, 2021-09-10

Trefwoord: Ontvangen 
 

Als er een niets is,

blijft het niets, want iets is iets --


dat ontstond uit iets.


If there's a nothing,Wenn es ein Nichts gibt,
it remains nothing, things are --bleibt es nichts, etwas entsteht --
evolved out of things.immer aus etwas.

Gedicht H3161
Amsterdam, 2021-12-28

Over de natuur (Parmenides) - -455
Leerdicht "De natura"
Trefwoord: Begin: oorsprong 
Eerbetuiging: Parmenides 
 

Ik ben even stil

als de windstille wereld --


in de najaarszon.


I'm calm and quiet,Ich bin genauso
just as the windless world is --still wie die windstille Welt --
in the autumn sun.in der Herbstsonne.

Gedicht H3494
Berg en Dal, 2022-10-11

Trefwoord: Rust: harmonie 
 

Onbevangenheid

behouden is levenskunst --


voor gevorderden.


Remaining open-Unbefangenheit
minded is an advanced art --ist eine Lebenskunst f√ľr --
of living, no doubt.Fortgeschrittene.

Gedicht H3529
Amsterdam, 2022-10-25

Trefwoord: Openheid 
Opgedragen aan: Margot F 
 

De geur van herfst

in het park, ik ontspan me --


en adem vrede.


The scent of autumnDer Duft des Herbstes
in the town park, I relax --im Park, ich entspanne mich --
with deep breaths of peace.und atme Frieden.

Gedicht H3539
Amsterdam, 2022-10-29

Trefwoord: Harmonie: ontspanning 
 

Je moet klein worden

om echt groot genoeg te zijn --


voor bescheidenheid.


Just become littleMan muss klein werden,
to really get great enough --um ja groß genug zu sein --
for humility.f√ľr Bescheidenheit.

Gedicht S1590
Amsterdam, 2022-12-02

De krimpende man (Richard Matheson) - 1956
Roman "The Shrinking Man"
Film "The incredible shrinking man" (1957, Jack Arnold)
Uitputting van de aarde door de mensheid

Trefwoord: Eenvoud 
Eerbetuiging: Matheson, Richard 
Eerbetuiging: Arnold, Jack 
 

Ik ben gelukkig

dat ik de sterren zie en --


hun herrie niet hoor!


I am so happyIch bin froh, dass ich
to see the billions of stars --die Sterne sehe und nicht --
and not hear their noise!ihren Lärm höre!

Gedicht H3672
Amsterdam, 2023-01-16

Asteroseismologie
Trefwoord: Heelal 
Opgedragen aan: Zoe T 
 

Nachts zwemmen, alleen, 's

in het stille meer, omringd --


door zwarte bomen.


Great, swimming at night,Nachts schwimmen, allein
alone in the silent lake --im stillen See, umgeben --
black trees around me.von schwarzen Bäumen.

Gedicht H3739
Amsterdam, 2023-02-21

Trefwoord: Nacht 
Trefwoord: Stilte 
 

Zywa Hologram van het heelal

Alle elementen die we schikken
in het Periodiek Systeem, de allereerste
bacteri√ęn en ook wij, mensen
zijn scheppers van het heelal

In tijd en ruimte veranderen we
de energie en schrijven we mee
aan de onvergankelijke feiten
aan de randen van zwarte gaten

Die informatie bestond al
als de Schepper
die er met een oerknal
ruimte en tijd aan gaf

Het is onvoorstelbaar
en onscheidbaar beide
energie en informatie
zijn aspecten van elkaar

Daar kan ik met mijn verstand niet bij
Zelfs als in een diepe meditatie
mijn bewustzijn zich verenigt
met al het bestaande, ben ik onwetend

 

DaarHier en ToenNu,

het raadsel van dimensies --


TaiJi, TweeEenheid.


ThereHere and ThenNow,DortHier, DamalsJetzt,
enigma of dimensions --Rätsel der Dimensionen --
TaiJi, TwoOneness.TaiJi, ZweiEinheit.

Gedicht H3758
Amsterdam, 2023-03-19

Trefwoord: Bewustzijn: werkelijkheid 
Trefwoord: Heelal 
 

Oorzaak en gevolg,

besloten in zoiets als --


het Ene Alles.


Causes and effects,Ursache, Wirkung,
implicated in something --implizit in etwas wie --
like the One and All.das Eine Alles.

Gedicht H3759
Amsterdam, 2023-03-19

Singulariteit
Trefwoord: Kennis: wetenschap 
Trefwoord: Heelal 
 

Thuis is: de aarde.

We komen niet uit een land --


maar uit onze jeugd.


Our home is: the earth.Heim ist: die Erde.
People come from their childhood --Man stammt aus seiner Kindheit --
not from a country.nicht aus einem Land.

Gedicht H3829
Amsterdam, 2023-05-25

Ik herinner me al jouw dromen (René Frégni) - 2016
Bij de uitspraak "On n'est pas d'un pays, on est de son enfance" ("We zijn niet afkomstig uit een land, we komen uit onze jeugd") in de dichterlijke verhalenbundel "Je me souviens de tous vos rêves"
Trefwoord: Mensen: mensheid 
Trefwoord: Aarde: moeder 
Eerbetuiging: Fregni, Rene 
 

Onder de bodem

staren de sterrenclusters --


boos naar de mensen.


Under the bottomUnter dem Boden
the star clusters angrily --starren die Sternenschwärme --
stare at the people.w√ľtend auf die Welt.

Gedicht S1987
Amsterdam, 2023-11-01

Jezus is boos (Marlene Dumas) - 1983
Schilderij "Jesus is boos"
Trefwoord: Fantasie: verbeelding 
Eerbetuiging: Dumas, Marlene 
 

Kraalogen, zijn baard

vooruit: hij is standvastig --


Je moet om hem heen.


Beady eyes, his beardPerlenaugen, Bart
jutting out: he is steadfast --ragt nach vorn: er ist standhaft --
So go around him.Geh um ihn herum.

Gedicht H4524
Amsterdam, 2024-02-18

Trefwoord: Verstand: schatten 
 

Zywa Jong hout

oerbeeld berken

kaal of groen
bos lentelicht

bos dat niet echt
bos is hout

jong hout
belofte

die verlangen werd
terwijl je verder moet

jeugd
herinnering

 

Zywa Mama kijk

Ze zwaait naar mij: mama kijk
Ze speelt in het gras, de aarde draait
Ze kraait door zomer en regen

van wit zand naar zwart zand
Een varkentje is ze, knorknor
en nog een keer, nog een keer

Een twee drie sier sijf
singers heeft ze, en siese soeten
die overal op klimmen: mama kijk

Haar handen willen alles pakken
heel het grotemensenleven
zelf voelen, pas op, dat is heet

Ze sleept mijn tas mee als een dame
Ze houdt van lammetjespap en brood
zonder korst, wangen pindakaas

Ze juicht om de kabouters: mama kijk
die haar altijd komen helpen
's nachts wanneer ze slaapt

 

Zywa In de hemel

Wereldburgers rennen rond
Drukke parasieten in de dunne korst
van de aarde

door haar aan het werk gehouden
en in haar verteerd. Ze zweet rotting
uit haar pori√ęn, een heerlijke geur

gezond om in te leven, maar benevelend:
sommigen denken astronauten te zijn
op ruimteschip Aarde

Bijna 800.000 kilometer per uur snel-
len ze mee met de zon, ze draaien
1.670 kilometer pirouette

per uur. Zeg hen vaarwel
adieu, wat dat ook betekent
wens hen een goede reis

naar de hemel
en bij aankomst het besef
dat ze daar al waren

 

Zywa Mesokosmos

De lucht is blauw en koud vandaag
alsof de dampkring dunner is
en ik de lege ruimte ervaar

waaronder de huizen klein en laag
zijn zonder enige betekenis
vluchtig en inwisselbaar

De oude houtfabriek lijkt lek
Rechts opzij aan de onderkant
stijgt er rook op uit het pand

alsof een omgekeerde trek
door het zwarte schoorsteengat
uit verre sterren zee√ęn gigawatt
vermogen opzuigt voor de stad

 

Zywa Vijfde dimensie

Genoeg gedacht, het is tijd
om te leven en te doen
te voeden en te ademen

de allerkleinste trillingen
van de alziel in te ademen
het wetende bewustzijn

van liefde en dood
alles wat ik weet
als ik niet denk

Dus genoeg gedacht, het is tijd
om te leven en te doen
vormen te geven

aan mogelijkheden, aan de kiemen
van mijn hartstocht en mijn wil
vormen te geven aan liefde en dood

 

Zywa Karmamixer

Het is niet persoonlijk
wanneer het tegenzit
ofschoon ik verstandig leef
want we doen alles samen

in de karmamixer
van driften en deugden
en van moment tot moment
veranderende omstandigheden

Mijn leven duurt te kort
voor een eigen karma
Dat komt later pas
uit de karmamixer

als een druppel in het brouwsel
Meer ben ik niet
onbelangrijk, ook
als ik beroemd ben

 

Zywa Het telhuis

Er sijpelen druppels hartstocht
door het telhuis, mijn tijd
om te leven, maar hoe?

Zal ik op reis gaan
naar een mooi verhaal
en die plek veroveren?

Zal ik uitvaren over de zee√ęn
van gevoelens of er overheen
vliegen en me bezinnen

waar ik wil landen
waar een taak ligt
voor mijn wensen

en daar een ruimte scheppen
die ik nu nog niet ken
zodat ik ergens aankom

waar ik niet naartoe ben gegaan?

 

Zywa Tijdruimteavonturen

A-OE-M-zware golven vergruizen
het binnenste van sterrenbergen
tot zee√ęn poederzuiver zandzaad

en vloeibare giffen, ze trillen
die samen in vormavonturen
een moederkoek soms

Het zou niet anders kunnen
gaan dan het gaande is
de schepping, de koan

van vormen putten
uit het niet
en van de tijd daartussen

Als, ja dan zou het anders zijn
gelopen, maar we leven in zo
een vlot op vloeibaar vuur

een dunne korst rondom
bloedstoffen en bloedgiffen
vol krioelende proeven

veelvouden, het instabiele
met een begin en een einde
een einde en een begin

 

Zywa
Alsloos
Groep
DuitsEngels5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto
Aandacht is als zonneschijnVermeld © Zywa bij gebruik van teksten,
tekeningen, ontwerpen, schilderijen en foto's
Woord zoeken:  CTRL-F