r03 Zywa Soms vlt alles

Soms valt alles
hetzelfde uit
als gisteren
een lege dag
die er niet toe doet

Soms valt alles
mij zo tegen
wanneer ik verlang
naar een ander
ik

Soms valt alles
in duigen, is het minste
mij teveel of blijft niets
gehoorzaam onder mijn handen
op zijn plaats zoals ik het wil

Soms valt alles
zomaar stuk, mijn
goede bedoelingen
en mijn ik
houd van jou

al weet ik niet eens hoe dat moet

Sometimes verything falls  Manchmal fllt alles
Gedicht 45
Amsterdam, 2006-05-21

Bundel: Manen 
Trefwoord: Tegenslag 


Vegen avondrood

nevelen onder de maan –


uit bloed geboren.


Sweeps of sunset glowStriche Abendrot
are hazing under the moon –schleiern sich under dem Mond –

born and bred of blood.aus Blut geboren.


Gedicht h0609
Amsterdam, 2013-10-06

Bundel: Manen 
Trefwoord: Maan 


Volle maan, en ik

lig heel lang te luisteren –


naar de stille nacht.


A full moon, and IVollmond, ich liege
lie and listen all night long –und höre ganz lange zu –

to the silent night.zu der stille Nacht.


Gedicht h0001
Amsterdam, 1992-09-25

Bundel: Manen 
Trefwoord: Maan 


Het is uitzichtloos koud
en stil, hoe sierlijk de wind
ook speelt met de sneeuw

Achter het raam aan de overkant
kijken kinderen snoepend
naar het warrelende ballet

de zilvermeeuwen in het wak
dat ze open houden, witte
dobbermeeuwen in zwart water

en op het ijsgrijs rondom
stappen zwarte vlekken koet
door de witte vlokkenvloed

de lichte versie van de nacht
er blijft niet veel over
de wereld sluit, ik mis jou

Ik kijk en talm en wacht
nee, niet op jou, op iets
in mijzelf dat er nog niet is

mijn gedachten lossen op
in de sneeuw, als lichten
die opdoemen en doven
Gedicht 161
Amsterdam, 2011-01-02

Bundel: Manen 
Trefwoord: Depressie 


Gedraaid reikt de stam

op de richel recht omhoog:


de boom doet yoga.


With a twist, the trunkGedreht reicht der Stamm
on the ledge reaches straight up:auf dem Sims gerade nach oben:

the tree does yoga.der Baum macht Yoga.


Gedicht h0306
Amsterdam, 2012-07-03

Gedraaide boomhouding (Parivrtta vrksasana)
Bundel: Manen 
Trefwoord: Evenwicht 

Zywa Winterstille maan

De maan gaat ongezien
voorbij het sterrenlicht
zacht, maar zo ver weg
warmte geeft hij niet
ik voel me weer een nacht
weer een nacht
een nacht

ik voel me weer een nacht
alleen, een zwarte maan
een zwarte maan
zwarte maan

waar niemands licht op schijnt
Ik adem ja en nee
of morgenvroeg de zon
zal schijnen in mijn tuin
of er iemand komt
iemand komt
iemand

die bij mij blijven wil
De bloemen in de knop
staan strak en winterstil
winterstil

Misschien, misschien
ontdekt iemand vandaag
mij en al mijn namen
zullen mijn bloemen open gaan
rijk en vol gaan
geuren in de tuinen
van mijn hart

Winterstill moon  Winterstiller Mond
Gedicht 95
Vaison-la-Romaine, 2007-11-05

Bundel: Manen 
Trefwoord: Alleen / Eenzaam 


Ik wil taarten eten, vol en vrolijk zijn
blootvoets zandverstuiven in een kronkellijn

vliegerlinten trekken boven op het duin
met de vogels kersen eten in de tuin

zingend paddenstoelen plukken in het bos
met zijn tween zomaar dutten op het mos

rennen op een paard, mijn haren los en lang
hemels dromen, voor geen wolvenwolken bang

onverschrokken midden in de branding staan
al jouw angstdemonen liefdevol verslaan

met de wind mee sterren plassen op de maan
in het ven en altijd, altijd samen verder gaan

altijd samen verder gaan
Gedicht 168
Amsterdam, 2011-05-29

Bundel: Manen 
Trefwoord: Samen / Verbonden 



Gedicht 528
, 2015-12-08

Bundel: Manen 
Trefwoord: Idealisme 



Gedicht 527
, 2015-12-06

Bundel: Manen 
Trefwoord: Liefdesverdriet 

Zywa Parle plus bas

We eten vers gevangen krab
en zitten in de ondergaande zon
van tijd tot tijd het tikken van de klok te tellen
net als in mijn moeders oude boeken
jij zegt ik vind oude boeken wel goed

Nog wat wortels en een grap
om de onvermijdelijke afscheidszoen
steeds weer even uit te stellen
elkaar nu niet meer op te zoeken
ik weet echt niet wat ik zeggen moet

Undertone  Unterton
Gedicht 3
Delft, 1973-00-00

Bundel: Manen 
Trefwoord: Afscheid 


Een van de vele
relaties en projecten
die niet mislukt zijn
maar onaf gebleven

opgeschreven om af te leggen:
#NL2008000269348 in het Register
van Particuliere Onvoltooide Zaken

"Jij stond zomaar op
  kon niet met me praten
  niet gewoon zoals dat gaat

  je stond zomaar op
  liet mij achter in de zon
  met wolken in mijn gedachten

  of we wel vrienden zijn
  vrienden zijn geweest
  of en hoe het anders kan

  en of jij ook zomaar bloot
  naast mij zou kunnen komen staan
  een arm om mijn schouders slaan

  help! een idioot!
  ik hoor niet bij hem, echt
  ik ken hem niet, wat hij ook zegt"
Gedicht 123
Vaison-la-Romaine, 2008-12-28

Bundel: Manen 
Trefwoord: Afscheid 
Opdracht: Caroline Wolff 


Baken in de branding
breker van de rusteloze
zee, een vruchteloze
volharding, vrouw
uit n stuk, uit oer

gebeeldhouwd vuur
dat de wind beweegt
die het water blaast
naar de aarde
en de gewassen

voedt die ons voeden
oer dat het vuur voedt
het loevende lichtoog
dat soms weerkaatst
en versnipperd, verborgen

en gemist in mist
vol tranen staat
om de schepen
aan haar voeten
gebroken
Gedicht 361
, 2014-11-26

Bundel: Manen 
Trefwoord: Vrouw 


Het kan niet en toch
ben je niet bij mij
je voelt niet

wat ik voel en als, als
we elkaar tegenkomen
wie weet waar en hoe
de kans lijkt me klein
kijk je dan snel om

lang genoeg, alsof
je mij niet hebt gezien
of vraag je hoe het gaat
wat ik zoal doe, en alsof
we oude kennissen zijn

wens je me midden op straat
gewoon het allerbeste toe
ooit misschien?
Gedicht 145
Wirzweli, 2010-05-10

Bundel: Manen 
Trefwoord: Liefdesverdriet 


We scheurden ons misverstand
in twee schurende verhalen

     schilfers zure lucht

hielden onze eigen helft
net als Sint Maarten
maar dan andersom

     tussen ons: de versnipperaar

we namen ons gelijk maar mee
het was zoveel werk om het weg te doen

     maximaal drie stuks tegelijk

liever wapenden we ons
onder de huid, de glans
scheen er doorheen

     raak me niet aan
Gedicht 97
Treinreizen, 2007-12-02

Bundel: Manen 
Trefwoord: Afscheid 

Zywa Laat me vergeten

Donkere wolken in het avondrood
boven een onzichtbare dood

Ik loop tussen de flats van de stad
rondjes om een nieuw zwart gat
van geconcentreerde materie

Een vleugellam vliegtuig
sloeg vrienden van vrienden de bodem in

Na de klap is het stil
Ik wil horen wat ik niet weten wil
en daarna vrijen in de schemering
al is het met een vreemdeling

Streel me streel me maak me fijn
laat me dit verhaal een nacht
vergeten zijn

Let me forget  Lass mich vergessen
Gedicht 14
Amsterdam, 1992-10-04

'Bijlmerramp', vliegramp (1992)
Bundel: Manen 
Trefwoord: Verdriet 
Trefwoord: NED-Amsterdam# 
Trefwoord: Bijlmerramp^ 

Zywa Herinnering in een halve steen

Een halve steen van
vriendschap blijft

ook als jij compleet bent
zonder mij en het waar is

wat een wijze vriendin las
in de lijnen van jouw hand

zelfs als jij nooit meer
zou denken aan mij

Memory in a half-stone  Erinnerung in einem halben Stein
Gedicht 12
Beek (Berg en Dal), 1985-11-00

Bundel: Manen 
Trefwoord: Herinneringen 
Opdracht: Jan Aart Klok 



Gedicht 420
, 2015-04-18

Bundel: Manen 
Trefwoord: Angst 


Dans met mij, dans mij jouw leven in, voorbij de nacht
fluister dromenlang heb ik op deze dag gewacht
blijf bij mij in lief en leed, in licht en duisternis:
dans me waar jouw liefde is

Dans me naar jouw lichaam als er geen getuigen zijn
laten we elkaar beminnen achter een gordijn
overlaad mijn armen met de aandacht die ik mis:
dans me waar jouw liefde is

Dans me naar je huid totdat ik die volledig ken
dans door mijn paniek en waanzin tot ik veilig ben
geef aan mijn bestaan een ruimere betekenis:
dans me waar jouw liefde is

Dans me naar gevoelens die ik nog niet heb ontdekt
dans me naar de kinderen die nog niet zijn verwekt
maak van elke alledaagsheid een belevenis:
dans me waar jouw liefde is

Dans met mij, dans mij jouw leven in, voorbij de nacht
fluister dromenlang heb ik op deze dag gewacht
blijf bij mij in lief en leed, in licht en duisternis:
dans me waar jouw liefde is
Gedicht 1819
, 2018-08-26

Dans me naar het einde van de liefde (1984)
Bundel: Manen 
Trefwoord: Liefdeslust 
Eerbetuiging: Cohen, Leonard 


We vieren het einde
met school en de leraren
we kijken in de toekomst

plakken pleisters van beste
wensen op de wonden
van vriendschappen

beloven niet te krabben
    we vertrekken met bloemen
        en gaan elkaar missen

We vieren het einde
dag collega's, op jullie
gezondheid en geluk!

We praten en lachen
zoals altijd alsof
het niet echt

voor het laatst is
    we vertrekken met bloemen
        en gaan elkaar missen

We vieren het einde
het huis is ontruimd, thee
met de buren, lang kijken

we naar de boom
in onze tuin, groeiend
in het licht, het groeien

naar de zon
    we vertrekken met bloemen
        en gaan elkaar missen
Gedicht 319
, 2014-08-05

Bundel: Manen 
Trefwoord: Afscheid 


Van collega naar collega
spring ik, blijf ik even
als silly putty aan hen kleven

Onstuimig stroomt ons bloed
van aandacht voor elkaar
met een klein gebaar
van allerbeste wensen, vaar
wel in eb en tegenspoed!

Ik vertrek omdat het moet
maar het doet mij goed
deze zuurzoete groet
van afscheid geven
etcetera
Gedicht 119
Amsterdam, 2008-12-06

Bundel: Manen 
Trefwoord: Afscheid 

Zywa Ik weet niet hoe

Ik heb geen toespraak, ook niet deze
en geen vaarwels die jou omarmen
je nog een laatste keer verwarmen

ik ken de boeken die je hebt gelezen
en weet wel wat je zoal dwars zat
naar welke films je keek en wat je at

toch heb ik jou niet goed genoeg gekend
om echt te kunnen zeggen wie jij bent
mijn toespraak over jou is daarom deze:
jouw eigen dagboek om uit voor te lezen

We zochten en we vonden daar
al gauw een schaduwplekje waar
we min of meer hartstochtelijk
genoten hebben van elkaar

beschut maar in het openbaar
wat zeker niet valt goed te praten
dus voelde ik me opgelaten
terwijl ik huilde van geluk

het was te heerlijk om te zeggen
ik vond het moeilijk uit te leggen
en wist niet hoe er over te beginnen
kon niet mijn schaamte overwinnen

maar morgen als ik 's avonds rust
genoeg heb wil ik voor zijn mond mij kust
mijn tranen toch eens serieus bespreken

want die zijn volgens mij vooral een teken
dat wij het fijne niet meer moeten doen
en beter ons genot beperken tot een zoen

I don't know how  Ich weiss nicht wie
Gedicht 89
Amsterdam, 2007-09-16

Dagboek, 8 juli (1945)
Bundel: Manen 
Trefwoord: Herinneringen 
Opdracht: Riet Oostelbos 


Onze dochter is bezorgd
als ze tijd heeft
en zolang het niet hoeft

dus zeg ik maar enthousiast
We zijn naar het museum geweest
     Daar vroeg ik mij af

     denkt hij na over het leven
     of de duif op de kale tak
     in de vitrine met dorre bladeren?

     Droomt hij misschien
     weg te vliegen?
     Hij stond daar maar

     als opgezet, zijn huid
     en lippen zijn zo wit
     dat ik bang ben

     om in de keuken te koken
     terwijl hij de tafel dekt
     onhandig op zijn verjaardag

     een fles ontkurkt alsof
     hij dat voor het eerst doet
     en dan er bij omvalt

     zonder dat ik het hoor
     een mooie dood
     zeggen ze

     dat kan wel zijn
     maar ik weet nu al
     dat ik er toch niet klaar voor ben

Leuk mam! Fijn te horen
dat het met jullie goed gaat!

Gedicht 396
, 2015-04-08

Bundel: Manen 
Trefwoord: Ouderdom 


Alleen als ik niet oplet
zie ik mijn gedachten
weerspiegeld in de wereld

en mezelf als een volle maan
in het licht van de mensheid
met hier en daar wat vlekken

van mankementen, bloed-
krimp en onbekwaamheid
en schaduwen van dikdoenerij

dan weet ik mij zo licht
alsof ik de zon ben
alsof ik het ben

die de manen laat schijnen
en de meeuwen dag
doet krijsen op de gracht

Alleen nu ik oplet, zie ik
de manen van mijn leven
we zijn oud

mijn gedachten en ik, mijn wereld
van nieuwe tot oude maan
Gedicht 291
, 2014-07-08

Bundel: Manen 
Trefwoord: Leven 


De raapsteeltjes en de noten
koop ik bij de kabouters
de rest wordt bezorgd
onder het groene afdak

Niet dat ik veel nodig heb
lood en goud zijn maar wensen
misschien een geluk
in andermans ogen

liever woon ik warm
in tevredenheid
een schoon nest
van mezelf

bewezen degelijk
zo oud is het
buiten heerst chaos
en de avond verkilt
Gedicht 244
Amsterdam, 2014-05-14

Bundel: Manen 
Trefwoord: Tevredenheid 

Zywa Ontleefd

Bloem in de vaas, een vredig gezicht
weer een dag voorbij, het gordijn gesloten
dag papegaai, je hebt nooit eens gefloten
dag papegaai, doe je ogen maar dicht

In de spiegel naast mijn bed herken
ik tweemaal mijzelf: hoe ik was, hoe ik ben
niet meer beter en nooit meer gezond
ik weet wat ik proef: amalgaam in mijn mond
het eten smaakt niet, geef me maar een pil

Woont er iemand in het klokje aan de muur?
het tiktakt maar door naar het volgende uur
en ik vraag me af: wanneer staat het stil?

Delived  Entlebt
Gedicht 13
Beek (Berg en Dal), 1987-03-00

Bundel: Manen 
Trefwoord: Ouderdom 


Waarom heb ik mijn leed geleden
geweven al mijn grote kleden
die na een tijd zijn weggedaan
of anders hangen te vergaan?

De kersenbloesems vallen
zie hoe vroeg ze vallen
ze sneeuwen in de nacht
ik zou wel willen huilen

    Waar is de tijd gebleven
    waarin de kleden zijn geweven
    die hangen te vergaan?

Er zwemmen kamedraadjes
op mijn ogen heen en weer
mijn lijf doet zeer, het hoeft niet meer

    Waar is de tijd gebleven
    waarin de kleden zijn geweven
    die hangen te vergaan?

Ik ben de olifant
midden in mijn kamer
laat maar, niets aan de hand!

    Waar is de tijd gebleven
    waarin de kleden zijn geweven
    die hangen te vergaan?

De kinderen praten
zachtjes langs mij heen
en allemaal door elkaar
Gedicht 128
Treinreis Amsterdam-Groningen, 2009-02-22

Bundel: Manen 
Trefwoord: Ouderdom 


Wanneer
mijn toekomst niet meer denkbaar is
morgen een herhaling van vandaag
uur na uur dezelfde dag

wanneer
wanneren eigenlijk niet meer
bestaan, alles nog een keer
gedaan moet worden

wanneer
mijn adem zwakker
mijn bloed langzaam
mijn darmen van slag

wanneer de allerlaatste vraag
is waarom
blijf ik verlangen
wat ik niet meer meemaak

wanneer mijn herinneringen maar
wat rondhangen in de tijd
dat alles nieuw was
eindeloos leek

wat nu een eng idee is
te blijven verlangen
wat ik mis
Gedicht 182
Amsterdam, 2011-11-06

Bundel: Manen 
Trefwoord: Ouderdom 



Gedicht 533
, 2015-12-20

Bundel: Manen 
Trefwoord: Weemoed 



Gedicht 948
, 2017-01-12

Bundel: Manen 
Trefwoord: Herinneringen 

Zywa Visjnoe's cirkel

Mijn dik wit bloot
been krom omhoog

het armvlees spierarm slap
middelvinger op de punt
van de grote teen, een cirkel

net gelukt contact met mezelf

Wat een gedoe en het moe
steeds meer het moe

van alles niet weten waar
met wie en wanneer maar
ergens ooit een keer-

punt ongemerkt voorbijgegaan

Vishnu's circle  Vishnus Kreis
Gedicht 71
Treinreis Amsterdam-Wijchen, 2007-05-10

Bundel: Manen 
Trefwoord: Ouderdom 


Het water klotst een beetje
ik moet nu gaan, dat weet je
Achter het hek staat de breker
in het water, wat is hij zeker
Zal ik over zijn stoppels strijken
zijn lippen zoeken, of blijven kijken?

Ik zie in het vage avondlicht
evenveel als met mijn ogen dicht
Een vogel klapwiekt ongezien
het geluid van niets, misschien
verdwijnt ook mijn stille hart
voorgoed in het eindeloze zwart

Nu is de dag voorbij, dat weet je
het water klotst een beetje
waar onder aan de trap paraat
de lange donkervreemde staat
Hij heeft jaren op mij gewacht
we verdwijnen in de nacht
Gedicht 164
Amsterdam, 2011-01-30

Bundel: Manen 
Trefwoord: Dood 


Deze laatste nacht
is heel gewoon

ook haar dood

kleine dingen in huis
vallen mij nu pas op

in de trage tussentijd
waarin ik in en uit loop

van haar slaapkamer
naar de anderen

die wachten, het duurt
maar een avond

en wij leven nog
Gedicht 373
, 2015-03-03

Bundel: Manen 
Trefwoord: Dood 


Toen ik stierf hoorde ik een Vlieg
brommen tussen de Stormhemelen
het Stil in de Kamer
was als het Stil in de Lucht

De drooggewrongen Ogen om mij heen
verzamelden met hun Adem moed
voor dat laatste Uur
waarop de Koning in de Kamer verschijnt

Ik vermaakte mijn Souvenirs, droeg
het deel van mij dat overdraagbaar was
over, en toen kwam hij
tussenbeide, een Vlieg

met Blauwe, onzeker struikelende Zoem
tussen het licht en mij en toen
vielen de Ramen uit en toen
kon ik niet zien wat ik zag
Gedicht 238
Amsterdam, 2014-05-10

Bundel: Manen 
Trefwoord: Dood 


Een gewone trap, de trap
waar zij af viel, beneden
ligt de krant op het tafeltje
in de woonkamer staat het bed

Een gewoon gezicht, haar gezicht
met een blos, geen blauwe plekken
niet n spiertje dat knipoogt
Een schone slaapster

Ze droomde steeds vaker
van vroeger, vroeg me hoe
het leven toen was en zei
kom, we nemen er nog een!

Mijn herinneringen bij haar glimlach
haar zo vertrouwde lichaam
dat ik hier achterlaat, 's nachts
zielloos alleen in huis
Gedicht 375
, 2015-03-05

Bundel: Manen 
Trefwoord: Dood 
Opdracht: Annie de Kok 


Barbara en Lo houden mij wakker
ze slapen zo roze
op de bank

hun woorden van vanavond stromen nog

ik zie mijn gezicht
in het raam als een maan
met ogen

de nacht is helder
bevroren tijd
een droom

van slapende vriendschap
en een volle maan
met ogen

boven de ijsrivier
Gedicht 272
Amsterdam, 2014-06-14

Bundel: Manen 
Trefwoord: Vriendschap 

Zywa