r07 Zywa Ik zwaai niet

Jij vindt dat ik nu niet meer van
jou hoor te houden, maar ik kan
dat toch niet laten, want ik zou
de allerliefste zijn voor jou
maar nu ben ik alleen maar vrij
in wat ik droom van jou en mij

ik hou van jounog elke dag
maar zwaai niet meteen witte vlag
ik geef me nooitaan jouw gezag

Er is van alles misgegaan
en nagelaten, niet verstaan
mijn toekomstdroom is van de baan
opnieuw beginnen zal niet gaan
ik weet, het is nu echt gedaan
en daar doe jij verstandig aan

ik hou van jounog elke dag
maar zwaai niet meteen witte vlag
ik geef me nooitaan jouw gezag

En als ik jou ooit tegenkom
verklaar ik jou mijn liefde niet
ik loop voorbij en draai niet om
voortaan verberg ik mijn verdriet

I'll never sway  Ich schwenke nicht
Gedicht 39
Amsterdam, 2005-12-05

Witte vlag (2003)
Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Gelijkheid 
Eerbetuiging: Armstrong, Dido 

Zywa Niet

Ik kwam je tegen, groette niet
liep voorbij en keek niet om
maar wat dit lijkt is het niet

Jouw verlangens rijmen niet
op mijn verdriet, niet op jouw
redenen en die geloof ik niet

Tranen zijn mijn liefde niet
mijn toekomst niet, zonder jou
anders kan het niet

Not  Nicht
Gedicht 40
Amsterdam, 2005-12-05

Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Verdriet 

Zywa Heb je even tijd?

Zijn wij nog wij?
Neem toch eens vrij
van meer en meer
en in de weer
Heb je even tijd
heb je even tijd voor mij?

Je bent zo goed
in wat je doet
en wat je wilt
geen dag verspild
Heb je even tijd
heb je even tijd voor mij?

Ik hoop dat ik niet stoor
omdat: ik bij jou hoor
ik wil graag dicht bij jou
omdat ik van je hou
Heb je even tijd
heb je even tijd daarvoor?

Je hebt aan mij gedacht
wanneer je ergens wacht
en schrijft 'ik zie je gauw
ik hou zoveel van jou'
Maak dan even tijd
maak dan even tijd voor mij

Ren niet steeds rond
en voel de grond
waarop je staat
het leven gaat
zo snel voorbij
zo snel voorbij

Do you have a little time?  Hast du etwas Zeit?
Gedicht 42
Treinreis Amsterdam-Nijmegen, 2005-12-26

Heb je even tijd? (2003)
Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Relatie 
Eerbetuiging: Armstrong, Dido 

Zywa Het gras waarin jij lag

Het gras, ik weet het nog
het gras waarin jij lag
te lachen naar mijn lach
de tijd verstrijkt, maar toch
jouw bloemen bloeien nog
ze geuren heel de dag
Wanneer kom je weer, kom je weer?

    Je hoeft hier niets, je hebt hier rust
    en ik maak klaar wat jij graag lust
    Kom je gauw een keer?
    Wanneer, wanneer?

Zo vredig kan het zijn
een paartje op het plein
  de merel in de weer
  met takjes en een veer
    een roze luchtballon
    voorbij de avondzon
Wanneer kom je weer, kom je weer?

    Je hoeft hier niets, je hebt hier rust
    en ik maak klaar wat jij graag lust
    Kom je gauw een keer?
    Wanneer, wanneer?

De krant is uit, het huis is schoon
ik wik en weeg de telefoon
er is niet veel te zeggen, maar
ik ben een goede luisteraar
    Kom je gauw een keer
    kom je gauw een keer
    kom je gauw een keer?
    Wanneer, wanneer?

I still remember the grass  Das Gras, in dem du lagst
Gedicht 44
Treinreis Amsterdam-Leeuwarden, 2006-02-18

Ga niet uit huis (2003)
Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Ouderdom 
Eerbetuiging: Armstrong, Dido 

Zywa Wind in mijn hart

Ik ga hier weg, ik pak mijn tas en sluit de deur
dag blauwe brievenbussen aan het holle pad
dag gele brem met je betoverende geur
dag bank waar opa appel altijd zat
te overpeinzen wat hij nog beleven kon
door mee te reizen met de ondergaande zon
Ik ga nu weg, ik ga nu weg

Ik voel de wind, maar waar waait die naartoe?
ik wil gelukkig zijn, al weet ik nog niet hoe
ik voel me sterk genoeg, ik ben niet bang
om te ontdekken waar ik naar verlang


Vandaag begint mijn nieuwe leven, volgens plan
een kamer vind ik wel, een baantje ook, en dan
begin ik zeker weer te groeien, want dat gaat
niet in dit dorp met eindeloos dezelfde praat
waar iedereen en alles blijft zoals het is
ik sluit me echt niet op in die gevangenis
Ik ga nu weg, ik ga nu weg

Ik voel de wind . . .

Alsof ik weer examen doe, het voelt zo raar
hier boven op de bank van opa appel, waar
ik afscheid zit te nemen, in de verte kijk
naar ergens aan de horizon de buitenwijk
de drukte van vertier en vrienden, dag en nacht
het nieuwe, onbekende, dat daar wacht
Ik ga nu weg, ik ga nu weg

Ik voel de wind . . .

Ik voel de wind, ik ga op weg, want ik wil meer
alleen gelukkig kom ik hier misschien ooit weer

The wind  Wind in meinem Herzen
Gedicht 49
Vliegreis Marseille-Amsterdam, 2006-06-11

Zand in mijn schoenen (2003)
Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Afscheid 
Eerbetuiging: Armstrong, Dido 

Zywa Bloemenkind

Vrienden weten zich geen raad
met mij: niet met zichzelf
en hun eigen zorgen

waarmee ze welkom zijn
maar die ze bedekken
met zorgen over mij

en mijn goede moed
tegen beter dromen in
tegen hun dromen in

omdat ik een stuk van mijn leven zou missen
als ik vandaag vergeet
voor een dag van morgen

Durf naar mij te kijken
terwijl het donker wordt
en ik lig uit te rusten

ik ben niet dood
ik ben een bloemenkind
in de schoot van Moeder Aarde

Flower child  Blumenkind
Gedicht 996
, 2017-02-08

Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Ziekte 
Opdracht: Maria Godschalk 

Zywa Compleet

Mijn familie is de wereld
in het klein. Stop!
Draai het om: de wereld
is een huis vol snuiters

die ik gelukkig niet vaak zie
maar op een feest zou missen
als we niet compleet zijn
want mijn hart staat open

mijn kamers zijn leeg
genoeg om te ontvangen
en mijn mond loopt niet over
om gasten te vullen

met opgesmukte eigendunk
Kom, neven en nichten
onwetend wie je bent
elkaar ontmoeten

Complete  Komplett
Gedicht 1003
Amsterdam, 2017-02-11

Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Naasten 
Opdracht: Vincie van Gils 

Zywa Humeuren

Mijn kleuren zijn oranje
van blijdschap, roze

van mededogen, en tinten bruin
vol stille tevredenheid, maar
meestal zijn ze onbestemd

een mengsel van warm en koud
van gisteren, vandaag en mijn fantasie

over morgen, met onderstromen
uit de zee van de mensen die
vloed na vloed in mij spoelen

langs mijn rotsen, over mijn dijken
en door mijn membranen heen

Er zijn geen vaste plaatsen
om mijn gevoelens te bewaren
en te bezoeken, ze zijn

groter dan ik, ze hebben geen grens
en kunnen zonder paspoort

overspringen naar samen delen
Ik wissel ze uit met familie en vrienden
en laat ze van kleur verschieten

Humours  Humores
Gedicht 1956
, 2018-12-03

Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Gevoelens 
Opdracht: Marianne Huilmand 


Ik denk veel aan het meisje
uit het kamp in Guantánamo
ze is een bloem tussen de bloemen
een berg in de bergen, ze leeft
en hoeft nooit ergens heen

Daar zingen vogels in de palmen
een beek stroomt door het dal
het water blinkt zachter dan goud
en zij is een witte roos
in juni en in januari

Van haar wil ik zonnenstralen
dichten in het eeuwige bos
een bruisend lied uit mijn hart
in helder groene woorden
en vlammend rode muziek

Zij is mijn ziel, ze smelt
wapens met veren en koraal-
water, met laurier heelt ze
het gewonde hert, het meisje
uit het kamp in Guantánamo
Gedicht 2786
Amsterdam, 2020-03-15

Als je een hoop schuim ziet (1891)
“V. Si ves un monte de espumas” (“V. Als je een hoop schuim ziet”)
“Versos Sencillos” – I, III, V, XXXIX (“Eenvoudige gedichten”)
“Guantanamera, Guajira Guantanamera” (“Meisje van Guantánamo, Meisje uit het kamp in Guantánamo”, 1958, Julián Orbón)

Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Eenvoud 
Trefwoord: CUB-Cuba# 
Eerbetuiging: MartĂ­, JosĂ© 


De grafdelver kende jouw gevoelens
voor mij, jouw vrije held uit Havana
Hij belde me en gaf het adres

van het mortuarium waar je lag
Ik heb je gekust, jouw voorhoofd
dat ijskoud gloeide op mijn lippen

ik kuste de hand op jouw buik
en ook je witte schoenen, nee
ik kon geen afscheid nemen

Ach María, je liep de rivier in
waar je van liefde bent gestorven
omdat je mij hebt gezien

terug in jouw stad, getrouwd
met Carmen uit Mexico, de vrouw
die jij zo graag had willen zijn

We begraven je in zijde
omringen je met jasmijn
en bedekken je met lelies
Gedicht 2792
Amsterdam, 2020-03-16

Het meisje uit Guatemala (1891)
Gedicht “Poema IX” (“La niña de Guatemala”)
Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Liefdesverdriet 
Eerbetuiging: MartĂ­, JosĂ© 


Met een gebogen hoofd zwoegt Pilar
door het zand, ze heeft gespeeld
langs de rand, waar het water wit is
van schuim, dat komt en terugstroomt
veel verder dan ze kijken kan

Mama weet het meteen
Pilar, waar zijn je schoenen?
Vertel, waar heb je ze gelaten?
Hier Mevrouw, kijk, ik heb ze

Weet u, ik heb ook zo'n meisje
maar ze is ziek, ze heeft koorts
en koude voeten, we hebben geen geld
om schoenen te kopen, en ineens
had ze deze roze schoentjes aan!

Drie vrouwen luisteren mee
ze slaan hun zakdoek uit
wanneer Pilar haar hoepel geeft
haar emmer met de schep

en een kus als afscheid
van het zieke meisje
dat groot zal worden en
de roze schoenen zal bewaren
in een glazen pot
Gedicht 2798
Amsterdam, 2020-03-17

De roze schoentjes (1889)
Gedicht “Los zapaticos de rosa”
Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Gelijkheid 
Trefwoord: CUB-Cuba# 
Eerbetuiging: MartĂ­, JosĂ© 


In de ogen van het kind
lees ik wat het van mij vindt
het ziet of raadt hoe fijn
dromend ik een leeuwin wil zijn

machtig groot in raad en daad
elke dag opnieuw paraat
wilder dan de wijde zee
stormend met de winden mee
door het oerwoud, de woestijn
springend over elk ravijn

naar een plek waar ik wil zijn
en in de ogen van een kind
vanzelf de nieuwe vragen vind
waarmee een avontuur begint
Gedicht 2819
Amsterdam, 2020-03-21

Dagdroom (1882)
Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Dromen 
Eerbetuiging: MartĂ­, JosĂ© 

Zywa Ervaringsapparaat

Mijn gedachten komen
van buiten, niet van binnen

Ze vinden hun weg
van mijn ogen, oren, neus, tong
en handen naar mijn brein
waar ze een plaats zoeken
tussen de waarnemingen

die eerder binnenkwamen
en samen geven ze me een idee
wie ik ben als hun som:
een ervaringsapparaat
dat onthoudt wat het beleeft

en zich daar soms goed bij voelt
tevreden, gelukkig, blij
of boos, verdrietig, bang
precies zoals het heeft geleerd
van de buitenwereld

Ik denk dus ik ben
in staat om het verschil te merken

tussen oordelende gedachten en
gevoelens, die me opsluiten
in oude ervaringen
wanneer ik weer boos ben
weer verdrietig, weer bang

en gevoelens die me verbinden
met alles om me heen, en niets
mij beperkt
tot het stelsel van aangeleerde
gedachten en gevoelens

Empirical device  Erfahrungsgerät
Gedicht 3135
Amsterdam, 2020-07-28

Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Identiteit 
Opdracht: Maria Godschalk 

Zywa De stille passen

Na het springen leer ik
tussen tranen en lach
met vaste partners
de stille passen

Soms huil ik om later
steeds weer om vroeger
en de herhaling ervan
alsof het over moet

Dansend denk ik
ook aan het fijne
dat niet mogelijk is en
waar ik van verlost ben

ofschoon ik het mis
wat ik rijm als ik rust –
door een oude kier
sluipt fantasie binnen

en er is wat er was

The silent steps  Die stille Schritte
Gedicht 3224
Amsterdam, 2020-10-30

Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Herinneringen 
Opdracht: Maria Godschalk 


Ik balanceer steeds

de energiestroom in mij –


een meditatie.


I keep balancingIch balanciere
the energy flow in me –den Energiefluß in mir:

a meditation.Meditation.


Gedicht h2867
Amsterdam, 2020-12-22

Zhineng Qigong = wijs en vaardig met levensenergie omgaan, zodat die evenwichtig stroomt (yin en yang)
Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Meditatie 
Opdracht: Maria Godschalk 


Mijn lichaam handelt,

laat me doen wat het verlangt –


laat me dit denken.


My body reacts,Mein Körper handelt,
it makes me do what it likes –lässt mich tun, was er sich wünscht –

it makes me think this.lässt mich das wissen.


Gedicht h2868
Amsterdam, 2020-12-22

Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Bewustzijn 
Opdracht: Marianne Huilmand 
Opdracht:  


Lichaamsgebreken

tasten mijn verstand niet aan –


ik ben (een denker)!


Physical defectsNein, Körperfehler
don't affect my sanity –greifen meinen Geist nicht an –

I am (a thinker)!ich bin (ein Denker)!


Gedicht h2870
Amsterdam, 2020-12-23

Ik denk, dus ik ben (1644)
“Je pense, donc je suis” (“Cogito ergo sum” / “Ik denk, dus ik ben”, 1644, “Discours de la Méthode”, René Descartes) gaat over de vraag of het fysieke bestaan echt is, en brengt daaarbij een scheiding aan tussen de lichamelijke en geestelijke kant van het bestaan; deze scheiding is denkbeeldig, maar kan een hulpmiddel zijn bij ethische keuzes en voor de wilskracht
Bundel: Ongewrongen 
Trefwoord: Evenwicht 
Opdracht: Maria Godschalk 
Eerbetuiging: Descartes, RenĂ© 

Zywa