Over dik en dun

ijs alle dagen schaatsen --


Wakken vermijden.


Always keep skating,√úber dickes Eis
over thick ice and thin ice --und d√ľnnes Eis eislaufen --
And avoid the holes.Waken vermeiden.

Gedicht h0076
Amsterdam, 2011-12-11

Trefwoord: Leven: overleven 
 

Ik leer elke dag

van mijn medestudenten --


dat ik anders ben.


I learn every dayTäglich lerne ich
from all my fellow students --von meinen Mitstudenten --
that I'm different.dass ich anders bin.

Gedicht s0016
Amsterdam, 2011-12-19

INSEAD in Singapore
Trefwoord: Identiteit:  
Opgedragen aan: Claudia A 
 

Hier, pak mijn hand maar,

en voel de zachte rimpels --


die jij kunt strelen.


Here, please take my hand,Hier, nimm meine Hand,
and feel the silky wrinkles --mit allen weichen Falten --
which you may caress.die du streicheln kannst.

Gedicht h0110
Julianadorp, 2011-12-25

Trefwoord: Contact: aanraking 
 

Halve waarheden

vullen dagelijks het nieuws --


levensecht, toch waar?


A lot of half-truthsTja, Halbwahrheiten
fill the newspaper daily --f√ľllen t√§glich die Zeitung --
lifelike, and so true?lebensecht, so wahr?

Gedicht s0037
Amsterdam, 2012-01-28

Trefwoord: Waarheid 
 

Zijn lach na iets doms

dat hij zei, daagde me uit:


Denk hier over na!


After his stupidNach seiner Dummheit
statement, his laugh challenged me:lockt sein Lachen mich heraus:
Just contemplate this!√úberdenke das!

Gedicht h0467
Amsterdam, 2013-06-17

Trefwoord: Communicatie 
 

De ruiten beslaan,

en er staat: ik ben er ook --


als je het niet ziet.


The window steams up,Das Fenster beschlägt,
and I read: I'm also there --ich lese: ich bin da, auch --
when you can't see it.wenn du es nicht siehst.

Gedicht h0608
Amsterdam, 2013-10-06

Trefwoord: Waarneming:  
 

De koeien kijken

me aan alsof ze vragen:


leef jij zonder gras?


The cows look at meDie K√ľhe sehen
as if they ask me: are you --mich an als fragen sie mich:
living without grass?lebst du ohne Gras?

Gedicht s0104
Amsterdam, 2013-10-08

Trefwoord: Natuur: dieren 
 

Gedicht 210
Amsterdam, 2014-02-18

De ontzenuwden van Jumi√®ges (√Čvariste-Vital Luminais) - 1880
Schilderij "Les énervés de Jumièges" ("De ontzenuwden van Jumièges" / "De zonen van Clovis")

Trefwoord: Dood:  
Eerbetuiging: Luminais, √Čvariste-Vital 
 

Zywa Zegen

De palm van een hand
is het teken van goede bedoelingen
     ik ben niet gewapend
     dat is mijn geschenk

zo ligt alles
in ieders handen
     leef met mij
     ik zal je helpen

Mijn handpalm zegt
wie ik ben, vraagt jou
     wie jij wil zijn
     voor jezelf en mij

voor de vergetelheid
uitwist wie ik niet hielp
     om te groeien, en waarom
     ik niet bloeide

Mijn lief doet dingen
die een geschenk zijn
     zo heet ze
     als teken

Gedicht 341
Amsterdam, 2014-09-19

Signum = teken, Gods zegen
Doron = geschenk, handpalm

Trefwoord: Leven: geschenk 
Opgedragen aan: Dory dK 
 

Zywa Groter ik

Ik ben of wij zijn, dat is de vraag
het drama van alledag
Ben ik mezelf of sluit ik
me aan bij een groep, wil ik
dekking, maar niet teveel
aanspraken op mijn vrijheid?

Dat er wel regels zijn maar
genoeg mogelijkheden overblijven
om ze wetsgetrouw te ontduiken
even een andere kant op te kijken
en achter de schermen een voordeel
te halen, ook al weet ik (als ik wil)
dat er een groter ik bestaat

dat zichzelf niet tekort wil doen
zich zeker niet wil verminken
met stokken, stenen, krom-
zwaarden of heel beschaafd
in éen klap met een druk
op de knop

Gedicht 392
Vaison-la-Romaine, 2015-04-05

Trefwoord: Mensen: individu√ęn 
 

Zywa Tot hier

In het duistere onder
van de toren vangt alleen
het koord licht, heen en weer
onder het luiden van de klok

Meteen komen er mensen
af op het schreeuwende geheim
er is nieuws, het laatste nieuws
en ze becommentari√ęren het touw

(nette mensen zijn ontmaskerd
  hun nevenbelangen onthuld
  en ondergrondse netwerken
  ontknoopt)

maar nieuwsgierig zijn ze
vooral naar de handen
die aan de klok trekken
daar in het donker onder

in de toren, in het binnenste
van het verstand
dat zich niet laat dwingen
om te zwijgen

Daarna verwaait de frisse bries
uit de galmgaten al gauw
de heldere lucht betrekt
en de mensen gaan

weer hun eigen weg
na de plechtige afspraak
dat het nooit, nooit
meer zal gebeuren

Gedicht 404
Vaison-la-Romaine, 2015-04-10

Trefwoord: Hebzucht 
 

Zywa Afgescheurd

De boeken zijn versiering
enkel kaft, goud-op-snee
licht en leeg, mijn erfenis
in zolderrekken

Ik zou er om lachen
als ik niet hoestte
van het stof (zijt gij)

Er steekt een papier tussen ¬Ė
de afgescheurde akte
van een geboorte

een geheim: ik ben ge√ęcht
echt gemaakt met een stempel
ik leef onder een valse naam

Het voelt als sterven
aan de vraag hoe ik zou
willen heten en wat dat zou

veranderen, dit offici√ęle
document wist mijn naam
uit, steeds zal ik denken
dat ben ik niet

Gedicht 409
Vaison-la-Romaine, 2015-04-12

Trefwoord: Identiteit:  
 

Zywa Bovenbaas

Begin! Met een kleine doos, wat blaadjes
en wat mieren, en oefen de bliksem
een vliegende storm en de hemelse hand

tot je het kunt
Pak dan een grotere doos
met meer spullen en veel meer mieren

Die lopen natuurlijk niet netjes genoeg
door elkaar, dus schud je de doos
en af en toe hef je je hogerhand

Daarna kun je het ook met twee dozen
en heb je dat onder de knie, dan gooi je ze
bij elkaar en benoem je onderbazen

Een doos die mislukt steek je in brand
Je opent een nieuwe
en je geeft de baas nog een kans

Ach, het is zo gemakkelijk
om bovenbaas te zijn

Gedicht 431
Vaison-la-Romaine, 2015-04-21

Trefwoord: Macht:  
 

Zywa Reken niet

In de woestijn pakt een sfinx
mijn voeten vast

     Wat is klein, zacht en zwak
     maar sterker dan het hardste marmer?

     Reken niet op wat je hebt geleerd
     reken niet op wat je nu denkt
     reken niet op wat je later zult weten

     maar geef je over aan het antwoord
     of verbrand levend in de zon!


De staande hitte en mijn verzet
tegen dit examen drogen me uit

ik lik het zout van mijn lippen
vouw mijn handen boven mijn hoofd
tot ze steken en niet meer kunnen

mijn zweet verdampt
mijn huid barst
zand vult de spleten

ik droom van druppels
die me dichten
een voor een, langzaam

zich een weg banend tot diep
in mijn vezels, en de sfinx knikt
Ze laat me los

     Hier is een dak
     hier is een put
     rust uit en ga verder

Gedicht 449
Vaison-la-Romaine, 2015-04-28

Trefwoord: Loslaten 
 

Zywa Boeggolven

Mijn wereld hoeft niet groter
dan tot waar mijn ogen reiken
maar ze zien een nieuwe horizon
wanneer ik daar om mij heen kijk

     Geef me je hand, wacht nog
     even met gaan en kom
     bij mij, samen
     kunnen we thuis zijn


Op straathoeken
zal ik altijd stilstaan
zoeken waar de zon staat
waarheen de wolken gaan

     Doe je jas uit, je angst
     wees hier gelukkig
     neem een bad
     ik zal je masseren


Onbestemde geuren
waaien over het strand
mijn voeten duwen
boeggolven in het zand

Gedicht 492
Amsterdam, 2015-10-15

Man en vrouw
Trefwoord: Nieuwsgierigheid: reislust 
 

Zywa Iconen

Deze stad heeft sterren
een Pad van Roem geplaveid
door onderheren en commissies
die professioneel gewichtig doen

als hoeders van internationale eer
Wie aan hen ten prooi valt
is voorgoed zichzelf niet meer
wordt uitgewist en vervangen

door de icoon met zijn naam:
Gotama de verlichte
Jezus de hoogste liefde
Sokrates heeft zelfkennis

Leonardo en Albert zijn geniaal
en Judas staat voor verraad -

wij passanten praten het na
en laten de sterren stralen

om zoveel mogelijk licht
van hen te ontvangen, waarom
eigenlijk? Waarom verraden we
onszelf door niet te durven

liefhebben, verlicht en bevrijd
te weten wie we zijn?

Gedicht 544
Amsterdam, 2016-01-09

Trefwoord: Wijsheid / Domheid 
 

Zywa Goed genoeg

Gespiegeld ben je niet even mooi
aan alle kanten, maar goed genoeg
en als iemand een voorbeeld neemt
aan jou, dan gaat het om iets anders -
hoe je bent
hoe je doet

een houding, een deugd
een vaardigheid, een inzicht
een balans van belangen
alsof dat altijd zo gaat
maar jij weet wel beter
want je kent jezelf

ook
anders
gespiegeld
gewoon
goed
genoeg

ook anders gespiegeld gewoon goed genoeg

Gedicht 756
Amsterdam, 2016-08-20

Trefwoord: Zelfkennis 
 

Trots zijn de dichters

op hun eigen uitgave:


echter dan zijzelf!


The poets are proudDie Dichter sind stolz
of their own publication:auf ihre Publikation:
more real than they are!echter als sie selbst!

Gedicht s0399
Amsterdam, 2016-10-01

Trefwoord: Schrijverschap 
 

Omarmd door wolken

klim ik omhoog naar het licht --


dat wegzweeft van mij.


In the arms of cloudsVon Wolken umarmt
I'm climbing up to the light --klettere ich zu dem Licht --
that recedes from me.das von mir wegschwebt.

Gedicht s0400
Amsterdam, 2016-10-01

Trefwoord: Idealisme 
 

Pa denkt dat ik vecht,

ja, ik vecht tegen de lucht --


van zijn gedachten!


Dad thinks I'm fighting,Paps denkt, ich kämpfe,
I do, I'm fighting the wind --ja genau: gegen die Luft --
in his idle mind!seiner Gedanken!

Gedicht h1544
Vaison-la-Romaine, 2016-10-10

"El ingenioso hidalgo don Quijote de la Mancha" ("De vernuftige edelman, heer Quijote van de Mancha", 1605, Miguel de Cervantes Saavedra)
Trefwoord: Puberteit 
 

Zywa q.

Ik woon in een half thuis
uren van de stad
in een steenslagdorp
waaruit de jeugd verdwijnt
en waar ik geen taal hoor
die mijn pols versnelt

Ik ken de jassen
van mijn buren en denk
dat ze nette mensen zijn
vreemden die ik groet
en van wie ik niet meer wil
weten dan van mezelf

Het is allemaal duidelijk
een vraag naar vriendschap
of er wel deuren zijn
die ik zelf opendoe
en welke keuzes
ik wik en weeg

Gedicht 815
Amsterdam, 2016-10-23

Quaestion >> q. >> ?
Trefwoord: Vriendschap: naasten 
 

Mama, wat is dood?

Dat je ophoudt te leven.


En wat is leven?


Mama, what is death?Mama, was ist tot?
That is the end of one's life.Dass du aufhörst zu leben.
And life, what is life?Und was ist leben?

Gedicht h2627
Amsterdam, 2019-11-17

Trefwoord: Vragen 
 

Zywa Mezelf vlooien

Ik kijk schuin opzij naar de bloemen
die ik vanochtend plukte in het bos
ze rekken zich uit in de warmte
van mijn slaapkamer

buiten ruist de regen
over het verkeer, de stad
gaat schuil achter de zachte wand
van de gordijnen

het licht van de wolken
schijnt ruim rondom
de kaarsen op de borden
op de grond naast mijn bed

mijn huid is glad gedoucht
ik streel de donshaartjes
dit ben ik, om van te houden
en te verwennen

ik strijk over mijn hart
het is niet opwindend
om mezelf toe te fluisteren
ik houd van jou

ik rek me uit, stapel kussens
onder mijn billen, wat zal ik
fantaseren, ik lig hier
als een koningin

Gedicht 2526
Amsterdam, 2019-12-03

Elkaar vlooien is niet: elkaar ontvlooien, maar: huidschilfers uit de vacht halen
Trefwoord: Liefde: voor jezelf 
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Gedicht 2667
Amsterdam, 2020-02-01

De clowns (Federico Fellini) - 1970
Film "I clowns"

Trefwoord: Mensen:  
Eerbetuiging: Fellini, Federico 
 

Vrouwen in een kring,

lange haren in de wind --


vliegende rokken.


A women's circle,Ein Kreis von Frauen
long hair waving in the wind --mit langen Haaren im Wind --
dresses flying up.fliegende Kleider.

Gedicht h2666
Zandvoort aan Zee, 2020-02-02

Trefwoord: Zelfexpressie 
 

Waar ik snijd bloed ik,

kijk dan, kijk naar mij, ik ben --


warm, geen verzinsel.


Where I cut, I bleed,Ich schneide, blute,
please look, look at me, I am --schau mal, schau mich an, ich bin --
warm, no delusion.warm, keine Fiktion.

Gedicht s0993
Amsterdam, 2020-03-02

Trefwoord: Aandacht:  
 

Graffiti, gekrast

in mijn huid: levende kunst --


mijn lichaam, ikzelf.


This graffiti scratchedGraffiti, gekratzt
into my skin: living art --in die Haut: lebendige --
my body, myself.Kunst, mein Körper, ich.

Gedicht s1121
Amsterdam, 2021-01-04

Tatoeage
Trefwoord: Identiteit:  
 

Na "Papa¬Ē praten

baby's steeds meer, en minder --


ga je hen kennen.


Babies say "Mama¬ĒNach ¬ďPapa¬Ē reden
and start talking more, yet less --Babys mehr, und weniger --
you get to know them.wird man sie kennen.

Gedicht s1141
Amsterdam, 2021-03-07

Bij de geboorte van Sybren
Trefwoord: Mensen: individu√ęn 
Opgedragen aan: Karin J J 
Opgedragen aan: Joris S 
 

Een baby praat niet,

toch begrijp je hem beter --


dan volwassenen.


A baby doesn't talk,Ein Baby spricht nicht,
yet you do understand him --doch man versteht ihn besser --
better than adults.als Erwachsene.

Gedicht s1142
Amsterdam, 2021-03-07

Trefwoord: Mensen: mensheid 
 

Zywa Tasten naar elkaar

Wat jij meemaakt, beleef ik
door jouw verhalen, het wordt ook mijn
ook mijn herinnering, mijn identiteit

Jouw verlangen, jouw verrukking
is ook mijn emotie, mijn behoefte
mijn reden van bestaan

De liefde die jou omarmt
verwarmt ook mij, de liefde
die jij mist, bedroeft ook mij

Met jou volg ik de keuzes
die jij maakt, ongeacht welke
keuzes ikzelf zou maken

Jouw verwarring, jouw zoeken
verwart mij, laat mij tasten
waar je bent, aan mijn zij

We omarmen het leven
de geheimen van onze lichamen
We omarmen, omarmen elkaar

Gedicht 3933
Amsterdam, 2021-09-19

Trefwoord: Vriendschap:  
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa De verdeelde mens

Voor jou zorgen en anderen
helpen, ongestoord eigen
projecten uitvoeren zonder last

te hebben van wie of wat
dan ook, of tot iets verplicht
te zijn

Laten zien wat ik waard ben
en dan weer iets heel anders
doen

Fijn samen thuis
op de bank zitten
lezen over avonturen

en zomaar ineens eropuit
trekken, vrij zijn en toch
erbij horen

Dat wil ik allemaal

Gedicht 4096
Amsterdam, 2021-11-02

Trefwoord: Evenwicht: psychisch 
Eerbetuiging: Verhaeghe, Paul 
 

In de stad kun je

jezelf goed leren kennen --


als lid van de soort.


In cities you mayIn der Stadt kannst du
get to know your real self as --dich sehr gut kennenlernen --
a species-member.als Mitglied der Art.

Gedicht h3126
Amsterdam, 2021-11-13

Trefwoord: Zelfkennis 
 

Ik schrijf in reli√ęf,

de inkt in de pen is op --


mijn woorden nog niet.


I write in relief,Ich schreib in Relief,
the ballpoint ink is used up --ich hab keine Tinte mehr --
but I still have words.Worte immer noch.

Gedicht h3130
Amsterdam, 2021-11-14

Trefwoord: Schrijverschap 
 

Zywa Wie ik ben

Wie ik ben kijk ik af
van mijn klasgenoten
en ik probeer het op hen uit
want ze kennen me nog niet

Niet zo goed als mama
die al weet wie ik ben
en daar commentaar op geeft
wat me vaak tegenhoudt

om mezelf te zijn, mijn eigen zin
te doen, zegt mama dan
neem liever een voorbeeld
aan je broer of aan ons

Ik vind het best een gedoe
om erachter te komen
hoe ik in elkaar zit, volgens mij
verander ik steeds

Gedicht 294
Amsterdam, 2014-07-11

Trefwoord: Identiteit:  
 

Gedicht 141
Amsterdam, 2010-03-09

LATIJN Ordo = rij
Trefwoord: Orde:  
 

Zywa Dauw

De ochtend gloort, ik stap uit bed
Omdat ik het wil voelen, doe ik het

geboren worden over in het openbaar
Ik kleed me uit op straat en dat voelt raar

Ik streel mijn kippenvel, het is gênant
dat ik moet plassen aan de waterkant

We staan stil om niet te vallen
Schouder voor schouder met zijn allen

We staan stil voor de foto als atleten
voor de start, strekken ons uit, vergeten

het harde plankje, de overstekende tenen
het koude ijzer tussen billen en benen

We staan stil alsof we zweven ¬Ė
een boog van buiken zacht

gespannen over de gracht
Venussen voor even

Gedicht 75
Trein Amsterdam-Nijmegen, 2007-06-08

Leliegracht, Amsterdam 3 juni 2007 (Spencer Tunick)
Trefwoord: Lichaam:  
Eerbetuiging: Tunick, Spencer 
 

Zywa Gevecht na het gevecht

Amsterdam! Vrij
man van de wereld wil jij zijn

Jouw wilde ogen dreigen
mijn vaderhand, ach, stuur
een engel, licht, een vrouw
een gunstige wind, zoete dromen
iemand, iets dat jou helpt
desnoods onbreekbare spiegels

Vader, moeder, aarde, heelal
laat iets gebeuren, natuurlijk
wie alles ziet, weet niet waarom
in te grijpen

vrijheid zou zinloos zijn
voor alleen volwassenen

begrijpend en braaf
alles met mate, opgeven
wat mooi en aantrekkelijk is
en glimlachen
om de ontevreden smoesjes
en leugens van vroeger

Gewond word jij groot
Ook ik heb kastelen en muren
gebouwd, verdedigd
en weer afgebroken -

oudemannentrots
op de littekens van mijn gevecht

Gedicht 526
Amsterdam, 2015-12-04

Trefwoord: Puberteit 
Trefwoord: Amsterdam 
 

Zywa Krijgskunst van de deugd

Ik kan wel op de bank zitten
klagen dat het niet klopt
hoe ik ook mijn best doe

om het te begrijpen
zoals zoveel mensen
die niet bang zijn

en toch niet durven
te vertrouwen op zichzelf
Ik kan wel meer dromen

dan op te letten en
in praktijk te brengen wat ik weet
geen besluiten nemen en

een onbetekenend leven leiden
maar liever handel ik alsof
alles belangrijk voor mij is

Gedachten zijn geen deugden
en deugden geen gedachten
of superpositionele patronen

maar magische momenten
in de zichtbare werkelijkheid:
mijn energie

Gedicht 532
Amsterdam, 2015-12-19

Trefwoord: Ethiek:  
 

Zywa Ik dacht meer wij

Wat ik doe en hoe
     ik leef en denk en waar naartoe

Nog steeds lucht ademen
     uit jouw mond en denken
     meer wij dan mij te zijn

Vragen die ik had heb jij onverwacht
     gesteld waardoor ik dacht
     meer wij dan mij te zijn

Jouw ogen vroegen me
     zonder schild of scherm van schijn
     te voelen wie wij zijn, aan zee

fluisterde je ik zie mijzelf in jou
     en ik dacht meer wij dan mij te zijn
     wie wij ook was

Gedicht 135
Trein Doetinchem-Nijmegen-Amsterdam, 2009-08-10

Trefwoord: Identiteit:  
 

Zywa Reago ergo sum

Ik wil leven, niet slapend
dobberen op een bed
van lauweren of rondjes lopen
in een tredmolen, steeds

iets nieuws meemaken
ook al lach jij om mij -
Na elke ervaring ga ik
dood en word ik wakker

in een nieuwe ervaring
Dat is het verhaal
van mijn leven
afgerond

per belevenis -
in elke situatie
zo goed mogelijk reageren
Zonder plot, zonder einde

net als toen ik kind was
Je bent volwassen
als je dit door hebt:
Reago ergo sum

Gedicht 505
Amsterdam, 2015-10-23

Trefwoord: Illusies: verhaal 
 

Zywa Mijn vage zelf

In lachspiegels en familiefoto's
zoek ik de grenzen op van wie ik ben
In gezelschap laat ik mijn lichaam deinen
mijn ogen verwachtingsvol verscholen

achter een goudgordijn van lange haren
lonkend als een ster, met getuite lippen
om te voelen hoe het is
om wereldberoemd te zijn

en dan des te meer mijn vaagheid te ervaren
verscholen achter grote ogen, als een kind
in engelenvleugels van zand
met gouden sleutels in mijn hand

Gedicht 239
Amsterdam, 2014-05-10

Trefwoord: Identiteit:  
 

Zywa Figuranten

Gravend voor een nieuwe boom
vind ik botten in mijn tuin
die geleefd hebben
waar ik nu woon

in een huis als het mijne
misschien wel hetzelfde
aangekleed met vlees
twee ogen en een mond

een onbekende zoals de buurman
met zijn wilde haren, in badjas
voor het raam
zoals zoveel mensen

personeel en passanten
mensen die het druk hebben
en mensen die zich vervelen
allemaal figuranten

ze treden op en vullen de wereld
van anderen zonder te spelen
in een toneelstuk, ook ik niet
met de botten in mijn hand

Gedicht 142
Amsterdam, 2010-03-09

Trefwoord: Tijdelijkheid 
 

Zywa In liefdes schoenen

Op goede dagen ben ik niet alleen
Dan loopt er liefde mee, een stapje
opzij is dan zo gedaan, als
het ware in liefdes schoenen

gaan staan en voelen en weten
wat liefde zou doen, liefde die
de ander begrijpt en neutraal

houdt van iedereen, onrechtvaardig
neutraal evenveel van iedereen

omdat zij zoveel groter is dan wij

Op goede dagen loop ik dus
in andere schoenen, kijk ik
met andere ogen en voel ik
met een ander, groter hart

dat plaats heeft voor van alles
dat mensen liefdeloos doen -
zoals mensen zijn: humaan

en dat is niet dubbel gezegd
geen tautologie of pleonasme

maar een paradox

Gedicht 502
Amsterdam, 2015-10-20

Trefwoord: Paradox 
 

Zywa Zachter en zoeter

Duizenden foto's van mijn leven
heb ik gehouwen in steen
zonder mijn naam
laat staan verguld
in uitgebeitelde kapitalen

Foto's voor vreemden
die nog niet leven
Ik heb ze geteld en gewogen
hun saldo is nul
komma nul

Ik ben gerijpt, zachter
en zoeter nu
niet wie ik ben geweest
niet wat hard blijft
alsof het nog bestaat

Met al mijn ervaringen
heb ik me ingebakerd
in de stenen plooien
om daar te vergaan
en vergeten te zijn

Gedicht 177
Amsterdam, 2011-10-08

Trefwoord: Tijdelijkheid 
 

Zywa Een hond begon

Het gebeurde, hij overleed
Ik zag hem opgebaard
zijn huis verlaten, veel mensen
liepen fluisterend mee

Het was nog niet uitgezocht
maar zijn verweer was zo gering
het haalde niet eens de krant

De dragers zeiden dat hij schuldig was
jongens gooiden verf op zijn terras
de klokken beierden, een hond begon
te blaffen zo hard hij kon

Gedicht 199
Vaison-la-Romaine, 2013-09-02

Trefwoord: Laster 
 

Zywa In het midden

Bouw altijd een toren
stevig en in het midden
maak dagelijks een ronde

langs de voorposten, daar
leer je van, ook van de wind
en de boeren, ga even zitten

bij de spelende kinderen
en luister wat zij nazeggen
van hun ouders en de buren

Sla af en toe de trommels
maar graaf nooit kuilen
voor de doden van morgen

plant elk seizoen bloemen
om de pleinen en de steden
als welkom voor de vijand

in je achterdocht, en let op
want hoe beter je kijkt
hoe meer je ziet

Gedicht 432
Vaison-la-Romaine, 2015-04-21

Trefwoord: Vreemden: ontmoeten 
 

Zywa
     Bundel:   Ik ben
GroepDuitsEngels5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto