Zywa Dauw

De ochtend gloort, ik stap uit bed
Omdat ik het wil voelen, doe ik het

geboren worden over in het openbaar
Ik kleed me uit op straat en dat voelt raar

Ik streel mijn kippenvel, het is gênant
dat ik moet plassen aan de waterkant

We staan stil om niet te vallen
Schouder voor schouder met zijn allen

We staan stil voor de foto als atleten
voor de start, strekken ons uit, vergeten

het harde plankje, de overstekende tenen
het koude ijzer tussen billen en benen

We staan stil alsof we zweven –
een boog van buiken zacht

gespannen over de gracht
Venussen voor even

Gedicht 75
Trein Amsterdam-Nijmegen, 2007-06-08

Leliegracht, Amsterdam 3 juni 2007 (Spencer Tunick)
Bundel: Ik ben 
Trefwoord: Lichaam:  
Eerbetuiging: Tunick, Spencer 

Zywa Dew

The morning dawns, I step out of bed
Because I want to feel it, I go through

being born in public, I undress myself
in the street and it feels funny

I caress my goose bumps, it's embarrassing
that I have to pee on the waterfront

We're standing still not to fall
Shoulder before shoulder all together

We're standing still for the picture
like athletes at the start, we stretch, forget

the small hard shelves, the extending toes
and the cold iron between butt and legs

We're standing still as if we hover –
an arch of bellies soft

stretched over the canal
Venuses for a moment

Poem 76
Train Amsterdam-Nijmegen, 2007-06-08

Collection: I am 
Keyword: Body:  
Tribute to: Tunick, Spencer 

Zywa Tau

Der Morgen bricht an, ich stehe auf
Weil ich es fühlen will, mache ich das

Geborenwerden nochmal in der Öffentlichkeit
Es fühlt sich seltsam an, mich auf der Straße aus zu ziehen

Ich streichle meine Gänsehaut, es ist peinlich
dass ich pinkeln muss am Kai

Wir stehen still, um nicht zu fallen
Schulter vor Schulter alle zusammen

Wir stehen still für das Foto, als Athleten
vor dem Start, wir strecken uns, vergessen

das harte Brettchen, die hinausragenden Zehen
und das kalte Eisen zwischen Gesäß und Beinen

Wir stehen still, als ob wir schweben –
ein Bogen von Bäuchen weich

über den Kanal gespannt
Venusse für eine Weile

Gedicht 3110
Amsterdam, 2020-07-11

Band: Ich bin 
Stichwort: Körper:  
Ehrerweisung an: Tunick, Spencer 
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto