Zywa Mijn vage zelf

In lachspiegels en familiefoto's
zoek ik de grenzen op van wie ik ben
In gezelschap laat ik mijn lichaam deinen
mijn ogen verwachtingsvol verscholen

achter een goudgordijn van lange haren
lonkend als een ster, met getuite lippen
om te voelen hoe het is
om wereldberoemd te zijn

en dan des te meer mijn vaagheid te ervaren
verscholen achter grote ogen, als een kind
in engelenvleugels van zand
met gouden sleutels in mijn hand

Gedicht 239
Amsterdam, 2014-05-10

Bundel: Ik ben 
Trefwoord: Identiteit:  

Zywa My vague self

In distorting mirrors and family photos
I explore the limits of who I am
In company, I let my body bob
my eyes expectantly hidden

behind a golden curtain of long hair
enticing like a star, with puckered lips
to feel what it is like
to be world famous

and then experience my vagueness
all the more, hidden behind big eyes
like a child in angel wings of sand
with golden keys in my hand

Poem 2276
Amsterdam, 2019-06-18

Collection: I am 
Keyword: Identity:  

Zywa Mein vages ich

In Zerrspiegeln und Familienfotos
erkunde ich die Grenzen dessen, wer ich bin
In Gesellschaft lasse ich meinen K├Ârper wiegen
meine Augen erwartungsvoll versteckt

hinter einem goldenen Vorhang aus langen Haaren
lieb├Ąugelnd wie ein Stern, mit gespitzten Lippen
um zu f├╝hlen, wie es ist
weltber├╝hmt zu sein

und dann umso mehr meine Vagheit zu erfahren
versteckt hinter gro├čen Augen, wie ein Kind
in Engelsfl├╝geln aus Sand
mit goldenen Schl├╝sseln in meiner Hand

Gedicht 3734
Amsterdam, 2021-04-23

Band: Ich bin 
Stichwort: Identit├Ąt:  
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto