Zywa Grafland

Winterlicht vreet de wijde heuvel
almaar kaler, buizerds zweven over

de grafstenen in de vruchtbare grond
die eeuwenlang olijfbomen droeg

De zielen zijn elders, waar Isra├źl
hen brengt, de resten vergaan

in zwarte doeken, om als eerste mensen
de nieuwe wereld te betreden op de dag

dat de poort van erbarmen opengaat
Want daarvoor hebben de doden geleefd

en gevochten, daarvoor
hebben ze gewonnen van de oorlogsgod

hebben ze de stad veroverd, met de bron
die uit de aarde breekt

Jeruzalem, waar ik lijd
aan verdeelde saamhorigheid

Zullen kinderen van mijn kleinkinderen
hun botten verzamelen, hen eren en

hier weer olijven laten groeien
met hemelhoge vredestakjes?

Gedicht 372
Amsterdam, 2015-03-01

Olijfberg, Jeruzalem
Isra-El = Azra-El = de doodsengel die de zielen van de overledenen ophaalt
Oorlogsgod: Salem, naar wie Jeruzalem is vernoemd; tegenwoordig presenteert Jeruzalem zich als de "Stad van vrede"

Bundel: Korte Preken 
Trefwoord: Dood: begraafplaats 
Trefwoord: Hemel / Hel 

Zywa Gravesland

Winter light eats the wide hill
ever barer, buzzards hover over

the headstones in the fertile soil
which for centuries bore olive trees

The souls are elsewhere, where Israel
takes them, the remains perish

in black cloths, to be the first people
to enter the new world on the day

the gate of mercy opens
That is what the dead have lived

and fought for, for that
they have won against the god of war

they have conquered the city, with the source
that breaks out of the earth

Jerusalem, where I suffer
from divided togetherness

Will children of my grandchildren
collect their bones, honour them and

grow olives here again
with sky-high twigs of peace?

Poem 2130
Amsterdam, 2019-02-26

Mount of Olives, Jerusalem
Isra-El = Azra-El, the angel of death, who collects the souls of the deceased
God of war: Shalem, after whom Jerusalem is named; today Jerusalem presents itself as the "City of Peace"

Collection: Short Sermons 
Keyword: Death: cemetery 
Keyword: Heaven / Sky / Hell 

Zywa Grabacker

Winterlicht frisst den weiten H├╝gel
immer kahler, Bussarde schweben ├╝ber

den Grabsteinen im fruchtbaren Boden
der jahrhundertelang Olivenb├Ąume trug

Die Seelen sind woanders, wohin Israel
sie f├╝hrt, die ├ťberreste vergehen

in schwarzen T├╝chern, um die ersten Menschen
zu sein, die in die neue Welt eintreten an dem Tag

an dem sich das Tor der Barmherzigkeit ├Âffnet
Denn daf├╝r haben die Toten gelebt

und gek├Ąmpft, daf├╝r
haben sie den Kriegsgott besiegt

haben sie die Stadt erobert, mit dem Brunnen
der aus der Erde bricht

Jerusalem, wo ich leide
unter gespaltenem Miteinander

Werden Kinder meiner Enkelkinder
ihre Knochen sammeln, sie ehren und

hier wieder Oliven anbauen
mit himmelhochen Friedenszweigen?

Gedicht 3609
Amsterdam, 2021-04-01

├ľlberg, Jerusalem
Isra-El = Azra-El = der Todesengel, der die Seelen der Verstorbenen holt
Kriegsgott: Salem, nach dem Jerusalem benannt ist; heutzutage pr├Ąsentiert sich Jerusalem als "Stadt des Friedens"

Band: Kurze Predigten 
Stichwort: Tod: Friedhof 
Stichwort: Himmel / Hoelle 
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto