Zywa Hand in hand

Ik heb het overleefd
en schrijf het op
om het te vergeten

Wat na te lezen is hoef ik niet
te onthouden, maar ik moet
zoeken naar de woorden

die zich verstoppen, bange woorden
alsof mijn pen het mes is
onder de snelweg langs ons huis

uit het niets op mijn keel gezet
De avond was al gevallen
Zenuwachtig riep hij om geld

een beginneling, zijn plan
liet zich gladstrijken met kalmte
mijn angst gesaboteerd

door mijn man: 'We hebben geen geld
wat moet je met thee en Haagse Hopjes?'
'√ćk heb geld! In mijn tas'

'Geef, geef!' Mijn man
pakt rustig mijn portemonnee
en opent hem ondersteboven

De munten vallen
De jongen bukt
Hand in hand rennen we

Gedicht 908
Amsterdam, 2016-12-22

Bundel: Levenslijn 
Trefwoord: Leven: overleven 

Zywa Hand in hand

I survived
and write it down
to forget it

I don't have to remember
what I can read over, but I have to
look for the words

that hide, anxious words
as if my pen is the knife
under the highway past our house

put out of nowhere on my throat
The evening had already fallen
Nervously he cried for money

a beginner, his plan
could be smoothened with calmness
my fear sabotaged

by my husband: 'We don't have money
what use are tea and caramel fudges?'
'√ć have money! In my bag'

'Give, give!' My husband
quietly takes my purse
and opens it upside down

The coins fall
The boy bends down
Hand in hand we run

Poem 909
Amsterdam, 2016-12-22

Collection: Life line 
Keyword: Life: survival 

Zywa Hand in Hand

Ich habe √ľberlebt
und schreibe es auf
um es zu vergessen

Das, was ich nachlesen kann, muss ich
nicht behalten, aber ich muss
nach den Worten suchen

die sich verstecken, verängstigte Worte
als wäre mein Stift das Messer
unter der Autobahn bei unserem Haus

aus dem nichts an meiner Kehle gesetzt
Der Abend war schon gefallen
Nervös rief er um Geld

ein Anfänger, sein Plan
ließ sich glätten mit Ruhe
meine Angst sabotiert

von meinem Mann: 'Wir haben kein Geld
was sollst du mit Tee und Karamellbonbons?'
'√ćch habe Geld! In meiner Tasche'

'Gib, gib!' Mein Mann
nimmt ruhig meine Brieftasche
und öffnet sie auf den Kopf

Die M√ľnzen fallen
Der Junge b√ľckt sich
Hand in Hand rennen wir

Gedicht 3549
Amsterdam, 2021-03-07

Band: Lebenslinie 
Stichwort: Leben: √úberleben 
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto