Zywa Misthoorn

Wat is het heerlijk
om schuim te zijn
met zijn allen, grote plukken

hongerig mensschuim, een mist
van leven, en ik een vlokje
in eigen kleuren, ik

moet even met mijn zieligste stem
mijn beklag doen en blazen
dat ik er ben, ik

los veel te vroeg al op
niet zoals toen
ik net geboren was en groeide

van mijn eigen afval
nee, het is een krimpen
ik eet mezelf op

De dokters hebben het uitgelegd
Ze hopen van me te leren
en later meer te weten

Gedicht 990
Amsterdam, 2017-02-05

Bundel: Misthoorn 
Trefwoord: Ouderdom: kwalen 

Zywa Foghorn

How wonderful it is
to be foam
all of us together, big wads

of hungry human foam, a fog
of life, and I a flake
in colours of my own, I

need to lament for a moment
in my most pathetic voice
and blow that I exist, I

already dissolve, way too soon
not like when
I was just born and grew

of my own waste
no, it is shrinking
I'm eating myself

The doctors have explained it
They hope to learn from me
and to know more later

Poem 991
Amsterdam, 2017-02-05

Collection: Foghorn 
Keyword: Old age: ailments 

Zywa Nebelhorn

Wie wunderbar ist es
Schaum zu sein
allesamt, große Bäusche

hungrigen menschlichen Schaums
ein Nebel voller Leben, und ich
ein Flöckchen in meinen eigenen Farben

Ich muss mich mal mit meiner
erbärmlichsten Stimme beschweren
und blasen dass ich da bin, ich

l√∂se mich viel zu fr√ľh auf
nicht wie damals
als ich gerade geboren wurde

und aus meinem eigenen Abfall wuchs
nein, es ist ein Schrumpfen
ich esse mich

Die √Ąrzte erkl√§rten es
Sie hoffen, von mir zu lernen
und später mehr zu wissen

Gedicht 5004
Amsterdam, 2023-01-17

Band: Nebelhorn 
Stichwort: Alter: Krankheiten 
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto