Zywa Lief mijn lief

O lief mijn lief, het was een mooie zomer
     de bonte kleuren doven langzaam uit
De wereld wordt voor mij steeds monotoner
     en nog wat witter wordt mijn witte huid

En ook al kunnen wij nu nog maar even
     elkaar de lust van liefde geven, jij
bewaart mijn ziel voor altijd in jouw leven
     in wie jij zelf geworden bent met mij

Ik hoor jou zacht in huis van alles doen ┬ľ
     onze liefde is nog net als toen
Jij let op mij en geeft me goede moed
     je geeft het najaarslicht zijn gouden gloed

De toekomst wijkt, voor eeuwig nevelig
     totdat ik veilig in jouw armen lig
waar ik mijn ogen rustig sluiten kan
     waar ik mijn ogen rustig sluiten kan

Gedicht 1043
Amsterdam, 2017-02-19

Danny Jongen (Frederic Weatherly) - 1910
Lied "Danny Boy" ("Een Londonderry Aria", 1792)

Bundel: Zonder reserve 
Trefwoord: Afscheid:  
Eerbetuiging: Weatherly, Frederic 

Zywa Love my love

O love my love, the summer's been so bright
     the gaily colours faint in fading light
my whitish skin is turning snowy white
     the world is now rotating to the night

And though there's just a short time left to give
     delights of love to one another, you
will keep my spirit and my soul in who
     you've grown to be as long as you will live

I hear you boil the water, making tea ┬ľ
     our love is still the same as years ago
with all your heart you put a heart in me
     and give the autumn light its golden glow

The future keeps receding, no tomorrow
     but I am feeling safe to close my eyes
when in your arms asleep my body lies
     when in your arms asleep my body lies

Poem 1123
Amsterdam, 2017-03-04

Collection: Without reserve 
Keyword: Goodbye:  
Tribute to: Weatherly, Frederic 

Zywa Lieber mein Lieber

Mein Lieber, unser Sommer war sehr sch├Ân
     bis jede bunte Farbe mal ergraut
F├╝r mich verliert die Welt jetzt ihre T├Âne
     und wei├čer wird auch meine wei├če Haut

Ich kann dich leise h├Âren, wie du alles tust ┬ľ
     wir liebe uns noch so wie damals, immer
passt du auf mich und gibst mir guten Mut
     und gibst dem Herbstlicht seinen gold'nen Schimmer

Wir werden jetzt einander nur noch eben
     die Liebe und die Lust der Liebe geben
Ich wei├č dabei, dass meine Seele ist
     in dem, der du mit mir geworden bist

Die Zukunft weicht, wird immer neblig sein
     ich lege mich in deinen Armen rein
und werde ruhig meine Augen schlie├čen
     und werde ruhig meine Augen schlie├čen

Gedicht 3096
Amsterdam, 2020-07-10

Band: Ohne Zur├╝ckhaltung 
Stichwort: Abschied:  
Ehrerweisung an: Weatherly, Frederic 
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto