Zywa Watersnoden

De god van de donder en de zee
is de gevaarlijkste, hij plundert niet
hij verkracht niet, maakt geen slaven

hij schudt de aarde, de huizen
storten in en de vlaktes scheuren
open of verdrinken met alles wat leeft

in de vloed die hij opstuwt
De mensen lijden en sterven
eeuwen later weten we het nog:

vruchtbare akkers onder de Zwarte Zee
het verdronken leger in de Rietzee
de begraven muren van de fiere stad

en ruĂŻnes in het kale land van Argos
de beroemde rivalen tezamen vernietigd
door bevende aarde en beukend water

We weten het nog, uitkijkend over de oevers
van de Panitsa en de Kleine Meander
waaronder de boze god ligt te slapen

Gedicht 1926
Trein Amsterdam-'s-Gravenhage, 2018-11-16

6300 vC Zwarte Zee (verhaal van Noach)
1440 vC Overstroming van de Rietzee (Mozes)
1184 vC Einde van de 10-jarige Trojaanse oorlog
1180 vC Overstroming van Argolis, door aard- en zeebevingen

Bundel: Geheim& Geloofd 
Trefwoord: Natuur: geweld 

Zywa Floods

The god of thunder and the sea
is the most dangerous, he does not plunder
he does not rape, makes no slaves

he shakes the earth, the houses
collapse and the plains are torn
open or drown with everything alive

in the flood that he pushes up
People suffer and die
centuries later we still know:

fertile fields under the Black Sea
the drowned army in the Sea of Reeds
the buried walls of the glorious city

and ruins in the barren land of Argos
the famous rivals destroyed together
by trembling earth and pounding water

We still know it, looking out over the banks
of the Panitsa and the Little Meander
under which the angry god is sleeping

Poem 1928
Amsterdam, 2018-11-17

Collection: Secrets & Believers 
Keyword: Nature: force 

Zywa Überschwemmungen

Der Gott des Donners und des Meeres
ist der gefĂ€hrlichste, er plĂŒndert nicht
er vergewaltigt nicht, macht keine Sklaven

er erschĂŒttert die Erde, die HĂ€user
stĂŒrzen ein und die Ebenen brechen
auf oder ertrinken mit allem Lebendigen

in der Flut, die er aufstaut
Die Menschen leiden und sterben
Jahrhunderte spÀter erinnern wir uns noch:

fruchtbare Felder unter dem Schwarzen Meer
die ertrunkene Armee im Schilfmeer
die begrabenen Mauern der stolzen Stadt

und Ruinen im öden Land Argos
die berĂŒhmten Rivalen zusammen zerstört
durch bebende Erde und schlagendes Wasser

Wir erinnern uns daran, wenn wir auf die Ufer
der Panitsa und des Kleinen MĂ€anders blicken
unter denen der zornige Gott schlÀft

Gedicht 4839
Amsterdam, 2022-11-23

Band: Geheimnisse Geglaubt 
Stichwort: Natur: Gewalt 
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto