Zywa In mijn bloed, door mijn hart

Jouw leven ruist nog
in mij, in mijn gedachten

denk je met mijn vragen mee
hoor ik uitspraken die je ooit deed

     Jouw leven ruist nog
     in mij, in mijn gevoelens

     beweeg je met mijn bloed mee
     voel ik je stromen door mijn hart

Jouw leven ruist nog
thuis, alsof je aanwezig bent

de warmte van jouw lichaam
ergens tastbaar dichtbij

     Soms is jouw stem er weer
     in de films die me laten voelen

     hoe het was, maar veel verder weg
     dan toen we ze samen bekeken

Jouw leven ruist nog
in de geuren van het bos

overvalt me in de seizoenen
vertrouwd op onverwachte plaatsen

Gedicht 1934
Amsterdam, 2018-11-22

Bundel: Museum Het Gele Huis 
Trefwoord: Gemis:  
Opgedragen aan: Ineke J 

Zywa In my blood, through my heart

Your life still rustles
in me, in my mind

you think along with my questions
I hear remarks you once made

     Your life still rustles
     in me, in my feelings

     you move along with my blood
     I feel you flow through my heart

Your life still rustles
at home, as if you were present

the warmth of your body
somewhere tangibly close

     Sometimes your voice is there again
     in the movies that make me feel

     what it was like, but much further away
     than when we watched them together

Your life still rustles
in the scents of the woods

taking me by surprise in the seasons
familiar in unexpected places

Poem 1935
Amsterdam, 2018-11-22

Collection: The Yellow House Museum 
Keyword: Missing:  
Dedicated to: Ineke J 

Zywa In meinem Blut, durch mein Herz

Dein Leben raschelt immer noch
in mir, in meinen Gedanken

denkst du mit meinen Fragen mit
h├Âre ich Aussagen, die du einmal gemacht hast

     Dein Leben raschelt immer noch
     in mir, in meinen Gef├╝hlen

     bewegst du mit meinem Blut mit
     f├╝hle ich dich durch mein Herz flie├čen

Dein Leben raschelt immer noch
zu Hause, als ob du anwesend w├Ąrst

die W├Ąrme deines K├Ârpers
irgendwo greifbar nahe

     Manchmal ist deine Stimme wieder da
     in den Filmen, die mich f├╝hlen lassen

     wie es war, aber viel weiter weg
     als wenn wir sie zusammen gesehen haben

Dein Leben raschelt immer noch
in den D├╝ften des Waldes

├╝berf├Ąllt mich in den Jahreszeiten
vertraut an unerwarteten Orten

Gedicht 3325
Amsterdam, 2021-01-06

Band: Museum Das Gelbe Haus 
Stichwort: Vermissen:  
Gewidmet: Ineke J 
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto