Zywa Rouwend

Raak me niet aan, ik sla
vuur uit mijn onvergoten tranen
om de tentakels in mijn buik
ik verschroei elke hand
(ook de mijne)

Raak me niet aan, mijn huid
staat strak om de oude wonden
gehard tot een schurend harnas
tegen wat niemand mag doen
(en toch is gebeurd)

Raak me niet aan, mijn buik
verdraagt geen enkele druk
op het weivlies om de stekels
op de wonden van de lust
(van mannen)

Raak me niet aan, ik huil
het woekerende verleden
mijn lichaam uit voor nieuwe
cellen die van niets weten
(maagdelijk)

Gedicht 2387
Amsterdam, 2019-08-11

Bundel: OverLeven [1] 
Trefwoord: Contact: aanraking 
Opgedragen aan: Maria Godschalk 

Zywa Grieving

Don't touch me, I strike
fire from my unshed tears
for the tentacles in my belly
I scorch every hand
(including mine)

Don't touch me, my skin
is tight around the old wounds
hardened to an abrasive armour
against what nobody should do
(and yet it happened)

Don't touch me, my belly
does not tolerate any pressure
on the serous membrane around
the spines on the wounds of lust
(of men for me)

Don't touch me, I cry
out the invasive past
from my body for new
cells that know nothing
(virginally)

Poem 2388
Amsterdam, 2019-08-12

Collection: On living on [1] 
Keyword: Contact: touch(ed) 
Dedicated to: Maria Godschalk 

Zywa Trauernd

Fass mich nicht an, ich schlage
Feuer aus meinen unvergossenen TrÀnen
um die Tentakel in meinem Bauch
ich versenge jede Hand
(meine auch)

Fass mich nicht an, meine Haut
ist straff um die alten Wunden
zu einer scheuernden RĂŒstung abgehĂ€rtet
gegen das, was niemand tun darf
(und doch passiert ist)

Fass mich nicht an, mein Bauch
vertrÀgt keinen Druck
auf die Serosa um die Stacheln
auf die Wunden der Lust
(der MĂ€nner)

Fass mich nicht an, ich weine
die wuchernde Vergangenheit
aus meinem Körper fĂŒr neue
Zellen, die nichts wissen
(jungfrÀulich)

Gedicht 3003
Amsterdam, 2020-06-09

Band: ÜberLeben [1] 
Stichwort: Kontakt: Beruehrung 
Gewidmet: Maria Godschalk 
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto