Zywa In de Kracht

De oude mensen op de soos
zijn vrolijk en mobiel
genoeg om te komen
Andere bejaarden zitten gebrekkig
thuis in hun lichamelijke ongemakken

Ik denk me wel eens in, dat het 2050 is
en ik in een gemakkelijke stoel zit
te fantaseren hoe het vroeger was

en dat ik door een wonder
ineens terug ben in die tijd
weer 24 volle uren per dag
mag voelen hoe het leven was
in mijn 38 jaar oude lichaam

in het licht van later, van half verdoofd
pijnlijk versleten zijn, bijna weg
uit het leven dat ik koester

weer midden in de Kracht
die door mijn verdriet heen stroomt
en die straalt terwijl ik haar doorgeef
aan mensen die haar zoeken
en gevonden hebben zoals ik

Gedicht 3162
De Koog, 2020-09-08

Heimpret (Ellen Deckwitz) - 2020
Column (in nrc.nxt)

Bundel: De Dood op Worp 
Trefwoord: Ziekte:  
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
Eerbetuiging: Deckwitz, Ellen 

Zywa In the Force

The old people at the club
are cheerful and mobile
enough to come
Other elderly people are handicapped
at home in their physical discomfort

I sometimes fantasize that it is 2050
and I am sitting in an easy chair
imagining what it was like in the past

and that by a miracle I am
suddenly back in that time
again feeling 24 full hours a day
what life was like
in my 38-year-old body

in the light of later, of being half-sedated
painfully worn out, almost gone
from the life I cherish

in the middle of the Force again
that flows through my sorrow
and that shines as I pass it on
to people looking for it
and having found it as I have

Poem 3169
Amsterdam, 2020-09-12

Keyword: Disease:  
Dedicated to: Maria Godschalk 
Tribute to: Deckwitz, Ellen 

Zywa In der Macht

Die alten Leute im Klub
sind fröhlich und mobil
genug, um zu kommen
Andere ältere Menschen sind gebrechlich
zu Hause in ihren körperlichen Beschwerden

Ich fantasiere manchmal, dass es 2050 ist
und ich in einem Sessel sitze und
mir vorzustelle, wie es fr√ľher war

und dass ich durch ein Wunder
pl√∂tzlich zur√ľck in dieser Zeit bin
wieder 24 volle Stunden am Tag
f√ľhlen darf, wie das Leben war
in meinem 38-jährigen Körper

im Lichte von später, von halb betäubt
schmerzhaft verschlissen zu sein, fast weg
aus dem Leben, das ich schätze

wieder mitten in der Macht
die durch meinen Kummer fließt
und die ausstrahlt, während ich sie weitergebe
an Leute, die sie suchen
und gefunden haben wie ich

Gedicht 3170
Amsterdam, 2020-09-12

Stichwort: Krankheit:  
Gewidmet: Maria Godschalk 
Ehrerweisung an: Deckwitz, Ellen 
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosTheater