Zywa Witte tong

Niet de strijd maakt de strijder
maar zijn vrede
met de afloop

     Mijn poorten staan open
     er stroomt energie binnen
     mijn gezicht straalt ervan

     Ik leef, ik leid je niet af
     met gouden haren, ik ben
     kaal en onversierd het leven

Niet: hoop doet leven
maar innerlijke vrede
met de afloop

     Ik verlaat mij niet
     ik trek me niet terug
     in pijn en verdriet

     Ik laat het leven in en uit-
     stromen, ik sta in het licht
     waarin we elkaar vinden

Niet als zieke ben ik hier
maar in mijn bevochten vrede
met de afloop

     Mijn borst ademt op en neer
     mijn lieve lichaam doet zeer
     ik bestraal het

     Met warm water was ik
     schilfers en zuchten van me af
     en ik rek me uit, voorzichtig

Gedicht 3890
Amsterdam, 2021-07-14

Chemokuur
Qigong = Levensenergie-vaardigheid

Bundel: OverLeven 
Trefwoord: Ziekte:  
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
Opgedragen aan: Honglin L 

Zywa White tongue

Not the war makes the warrior
but his peace
with the ending

     My gates are open
     energy is flowing in
     my face shines from it

     I live, I don't distract you
     with golden hair, I am
     life, bald and unadorned

Not: I survive with hope
but with inner peace
with the ending

     I don't leave me
     I don't withdraw
     in pain and sorrow

     I let life flow in and out
     I'm standing in the light
     in which we find each other

I am not here as a sick person
but in my hard-fought peace
with the ending

     My chest breathes up and down
     my dear body hurts
     I radiate it

     With hot water I wash
     off flakes and sighs
     and I stretch out, cautiously

Poem 3891
Amsterdam, 2021-07-15

Keyword: Disease:  
Dedicated to: Maria Godschalk 
Dedicated to: Honglin L 

Zywa Weiße Zunge

Nicht der Kampf macht den Kämpfer
aber seiner Frieden
mit dem Ende

     Meine Tore sind offen
     Energie fließt ein
     mein Gesicht glänzt davon

     Ich lebe, ich lenke dich nicht ab
     mit goldenen Haaren, ich bin
     kahl und unverziert das Leben

Nicht: ich lebe aus Hoffnung
sondern aus innerer Frieden
mit dem Ende

     Ich verlasse mich nicht
     ich ziehe mich nicht zurück
     in Schmerzen und Trauer

     Ich lasse das Leben in und raus
     fließen, ich stehe im Licht
     in dem wir uns finden

Nicht als Kranke bin ich hier
sondern in meinem erfochten Frieden
mit dem Ende

     Meine Brust atmet auf und ab
     mein lieber Körper tut weh
     ich bestrahle es

     Mit heißem Wasser wasche ich
     Schuppen und Seufzer ab
     und ich strecke mich aus, vorsichtig

Gedicht 3892
Amsterdam, 2021-07-15

Stichwort: Krankheit:  
Gewidmet: Maria Godschalk 
Gewidmet: Honglin L 
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosTheater