Zywa Ruimte, rust, mezelf

Ruimte, rust, mezelf
voelen ademen, de steken
onder mijn ribben en het gif
in mijn lijf, in mijn hoofd

Daar niet aan denken
elke dag een vriendin
die zich bekommert
om haar eigen interesses

Geen nieuwsgierigheid
betutteling en troost, alleen
een omarming en een beetje
verwend worden

Wakker zijn, niet dromen
in mijn slaap, wandelen
in de kleuren van de wereld
en gebrande pinda's eten

in het park, het park
altijd weer een park
een bos, een dijk of een strand
en anders mijn balkon

Gedicht 3896
Amsterdam, 2021-07-16

Bundel: OverLeven 
Trefwoord: Rust:  
Opgedragen aan: Maria Godschalk 

Zywa Space, ease, myself

Space, ease, myself
breathing, feeling the stitches
under my ribs and the poison
in my body, in my head

Not thinking about that
Every day a friend
who cares
about her own interests

No curiosity, patronising
and consolation, only
an embrace and
being spoiled a bit

Awake, not dreaming
in my sleep, walking around
in the colours of the world
and eating roasted peanuts

in the park, the park
always a park
a forest, a dike or a beach
and otherwise my balcony

Poem 3897
Amsterdam, 2021-07-17

Keyword: Calm:  
Dedicated to: Maria Godschalk 

Zywa Raum, Ruhe, mich selbst

Raum, Ruhe, mich selbst
f√ľhlen, meinen Atem, die Stechen
unter meinen Rippen und den Gift
in meinem Körper, in meinem Kopf

Nicht daran denken
jeden Tag eine Freundin
die sich k√ľmmert
um ihre eigenen Interessen

Keine Neugier
Bevormundung und Trost, nur
eine Umarmung und ein bisschen
verwöhnt werden

Wach sein, nicht träumen
in meinem Schlaf, spazieren
gehen in den Farben der Welt
und gebrannte Erdn√ľsse essen

im Park, der Park
immer wieder einen Park
einen Wald, einen Deich oder einen Strand
und ansonsten meinen Balkon

Gedicht 3898
Amsterdam, 2021-07-17

Stichwort: Ruhe:  
Gewidmet: Maria Godschalk 
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosTheater