Zywa Het schip der dwazen

De reis is onrustig, maar
het schip is geweldig
een prachtig schip

Helaas zonder scheepskabouters
om de vege boel te redden, nee
er zijn alleen dwazen aan boord

die vrijheidsliederen zingen
en toosten op verre stranden
Ach, we verliezen koers

Het magnetische veld wordt zwakker
en de noordpool schuift weg
Havens blijven ongelezen

Zeepokken grijpen ons bij de kiel
Ze groeien ankers naar het diepe
van het onrustige water

De onbereikbare maan trekt
een zoet spoor in de zilte lucht
Maar wie zou daar kunnen leven?

Gedicht 4507
Amsterdam, 2022-06-04

Schip der dwazen (Plato) - -407
"Schip der dwazen" (in boek IV van "Politeia" ["De Staat"], 407 vC, Plato)
"Het narrenschip" (1491, Jheronimus Bosch)
"Ship of Fools" ("Narrenschip") en "Land Ho!" ("Land in zicht!"), album "Morrison Hotel", 1970, The Doors)
Sinds 1900 is de magnetische noordpool 1.100 km verschoven in de richting van Canada, en sinds 1850 is de kracht van het magnetische veld 10% afgenomen

Bundel: De trek 
Trefwoord: Mensen: onverstandig 
Eerbetuiging: Plato 
Eerbetuiging: Bosch, Jheronimus 
Componist: The Doors 

Zywa The Ship of Fools

The journey is restless, but
the ship is marvelous
It's a beautiful ship

Unfortunately without ship gnomes
to help the whole lot escape, no
there are only fools on board

who sing songs of freedom
and toast to distant beaches
Alas, we get off our course

The magnetic field loses strength
and the north pole is shifting
Ports remain unread

Sessilia grab us by the keel
growing anchors to the deep
of the restless water

The unreachable moon draws
a sweet scent in the salty air
But who could live there?

Poem 4511
Amsterdam, 2022-06-05

Collection: Migration 
Keyword: People: unwise 
Tribute to: Plato 
Tribute to: Bosch, Jheronimus 
Composer: The Doors 

Zywa Das Narrenschiff

Die Fahrt ist unruhig, aber
das Schiff ist gro├čartig
ein wundersch├Ânes Schiff

Leider ohne Schiffszwerge
um die nackte Menge zu retten, nein
es gibt nur Narren an Bord

die Freiheitslieder singen
und auf ferne Str├Ąnde ansto├čen
Ach, wir verlieren den Kurs

Das Magnetfeld wird schw├Ącher
und der Nordpol verschiebt sich
H├Ąfen bleiben ungelesen

Seepocken packen uns am Kiel
Sie lassen Anker in die Tiefe
des ruhelosen Wassers wachsen

Der unerreichbare Mond zieht
eine s├╝├če F├Ąhrte in der salzigen Luft
Aber wer k├Ânnte dort leben?

Gedicht 4512
Amsterdam, 2022-06-05

Band: Ziehen 
Stichwort: Menschen: Unvern├╝nftig 
Ehrerweisung an: Plato 
Ehrerweisung an: Bosch, Jheronimus 
Komponist: The Doors 
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto