Zywa Foto van mijn beschutte bloem

Kan ik iets nalaten? Zou ik
in een museum willen hangen
met naam en leeftijd of anoniem

als Vrouw Met Bloesemtakken
beter bekend als De Beschutte Bloem -
een blijvend bewijs van mijn bestaan
een voortbestaan, als icoonpersoon?

Jij vond me mooi, je moest wel
een foto nemen, voor dat moment
zelf (ik kan me zo niet laten zien)

Ook als jij me bekijkt
zonder dat ik er ben
is het de vraag wie of wat
ik dan ben voor jou

En nu, ben ik nu anders
mooi, ben ik geuriger
van bijna beurse rijpheid?

Of durf je niet goed
te kijken, bang voor wee-
moed, medelijden en spijt
van de gemiste kansen?

Gedicht 4725
Amsterdam, 2022-10-10

Bundel: Ik ben 
Trefwoord: Identiteit: lichaam 

Zywa Photo of my covered flower

Can I leave something? Would I
like to hang in a museum, with name
and lifetime or anonymous

as Woman With Blossom Branches
better known as The Covered Flower -
a lasting proof of my existence
living on as an iconic person?

You thought I was beautiful, you had to
take a photo, for that moment
itself (I can't show myself like that)

Even if you look at me
without me being there
the question is who or what
I am for you then

Am I beautiful in another way
now, am I more fragrant
with almost flaccid ripeness?

Or do you not dare to take
a good look, afraid of me-
lancholy, pity and regrets
of the missed chances?

Poem 4726
Amsterdam, 2022-10-11

Collection: I am 
Keyword: Identity: body 

Zywa Foto meiner gesch√ľtzten Blume

Kann ich etwas hinterlassen? Möchte ich
in einem Museum hängen, mit Namen
und Lebenszeit oder anonym

als Frau Mit Bl√ľtenzweigen
besser bekannt als Die Gesch√ľtzte Blume -
ein bleibender Beweis f√ľr mein Dasein
ein Fortbestehen, als Ikone-Person?

Du fandest mich schön, du musstest
ein Foto machen, f√ľr diesen Moment
selbst (ich kann mich so nicht zeigen)

Auch wenn du mich ansiehst
ohne dass ich da bin
ist die Frage, wer oder was
ich dann f√ľr dich bin

Und jetzt, bin ich jetzt anders
schön, bin ich wohlriechender
vor fast weicher Reife?

Oder wagst du es nicht, genau
hinzuschauen, aus Angst vor Weh-
mut, Mitleid und Bedauern
f√ľr die verpassten Gelegenheiten?

Gedicht 4727
Amsterdam, 2022-10-11

Band: Ich bin 
Stichwort: Identit√§t: K√∂rper 
Zywa
GroepTerug5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto