Zywa Comfortzones [2]

In de stad zijn er veel deuren
die 's nachts openstaan
naar wakker zijn
samen iets beleven
over de drempel
geen buitenstaander meer zijn

In de stad zijn er veel stoepen
waar mensen staan
en verre gebieden verkennen
met wendbare woorden
vragen en gedachtesprongen
om er thuis te raken

In de stad zijn er veel tuinen
waar kinderen spelen, vogels
fluiten en heel het jaar bloemen
bijen en mensen lokken
om zich te komen laven
aan de nectar van de dag

 Gedicht 5431
 Amsterdam, 2024-03-01
 Bundel: WoefWoef 


Zywa Wonen aan erven, straten en kades

Het grote geld rolt buiten
het centrum van de stad
binnen de grachtengordel
romen vergunningen het af

Modern wordt afgebroken
of geweerd, auto's
kolossen en haast-eten
voor selfie-toeristen

Er liggen tuinen in het water
en op de daken van de boten
de stokrozen aan de gevels
zijn exotisch vermenigvuldigd

Archeologen van de eigen tijd
monsteren het blootgelegde zand
tussen de funderingen
voor de toekomst

 Gedicht 5418
 Amsterdam, 2024-02-17
 Bundel: Wissellichaam 


Als een omarming

kijken we elkaar stil aan:


jij bent een cadeau.


Embrace-like we lookUmarmungsartig
at each other silently:schauen wir uns schweigend an:
you are a great gift.du bist ein Geschenk.

 Gedicht H4291
 Amsterdam, 2023-11-19
 Opgedragen aan: Femke H 
 Bundel: Kaders 


De gids kijkt omlaag

en mompelt wat met zijn rug --


naar de toeristen.


The tour guide looks downDer Stadtf√ľhrer schaut
and mumbles on with his back --runter, sein R√ľcken murmelt --
turned to the tourists.den Touristen zu.

 Gedicht S1941
 Amsterdam, 2023-10-04
 Damrak, Amsterdam
 Bundel: Het Halve Werk 


Zonnige ochtend,

de terrassen zitten vol:


vakantieontbijt.


A sunny morning,Sonniger Morgen,
the terraces are crowded:die Terrassen sind belegt:
holiday breakfasts.Feiertagsfr√ľhst√ľck.

 Gedicht H3845
 Amsterdam, 2023-06-11
 Bundel: Zomervogels 


Weer in Amsterdam!

Waarom stralen mensen hier --


dan niet van geluk?!


Back in Amsterdam!Zur√ľck: Amsterdam!
So, why aren't people shining --Warum strahlen die Menschen --
here with happiness?!hier denn nicht vor Gl√ľck?!

 Gedicht H3844
 Amsterdam, 2023-06-10
 Kind tussen vier vrouwen (Simon Vestdijk) - 1972
 Roman, geschreven in 1933, ¬ß 5; roman "Sint Sebastiaan - De geschiedenis van een talent", hoofdstuk 3-1 (AD 1908)
 Eerbetuiging: Vestdijk, Simon 
 Bundel: Innerst 


Tafels gedekt, muts

op: jarig op de vlonder --


Slechts een spat ouder.


Paper hat, tablesPapierhut, Tische
set: party on the jetty --gedeckt: Fest auf dem Steg, nur --
Just a drop older.ein Spritzer älter.

 Gedicht H3807
 Amsterdam, 2023-04-30
 Jacob van Lennepkanaal, Amsterdam
 Bundel: Museum Het Gele Huis 


Ik liep met Sharon

langs onbekende grachten --


en heel veel fietsen.


I met Sharon, walkedIch f√ľhrte Sharon
her along unknown canals --entlang stiller Kanäle --
and bikes, everywhere.voller Fahrräder.

 Gedicht H3325
 Amsterdam, 2022-06-10
 Bundel: De trek 


Af en toe een boot,

een auto, de bezorger --


De stad is verdorpt.


At times a boat, car,Ab und zu ein Boot,
or delivery, the town --ein Auto, die Lieferdienst --
has been ruralised.Die Stadt ist verdorft.

 Gedicht H3172
 Amsterdam, 2022-01-10
 Lockdown vanwege Covid-19


De nachten zijn stil,

de veerboten buiten dienst --


iedereen in bed.


The nights are silent,Die Nächte sind still,
the ferries out of service --die Fähren außer Betrieb --
everyone in bed.jeder ist im Bett.

 Gedicht H3173
 Amsterdam, 2022-01-10
 Lockdown vanwege Covid-19
 Bundel: WoefWoef 


Het carillon speelt,

toon na toon springt lichtvoetig --


hoog over mij heen.


The carillon plays,Das Carillon spielt,
tone after tone is leaping --Ton nach Ton springt leichtf√ľ√üig --
lightly over me.√ľber die Leute.

 Gedicht H3147
 Amsterdam, 2021-12-15
 Bundel: Zomervogels 


Pakhuizen wiegen

mijn peddelslag tegemoet:


rondvaart door de tijd.


The old storehousesKaufhäuser wiegen
swing towards my paddle stroke:auf meinen Paddelschlag zu:
I'm cruising through time.Rundfahrt durch die Zeit.

 Gedicht H3029
 Amsterdam, 2021-09-01
 Bundel: Nieuw Verleden 


Zywa Amsterdam, slibland aan het Grote Meer

Om de eilanden van slib
in het moeras stijgt het
peil, de vissers zien hun wereld wijder
worden, ook oude beddingen
vullen zich, het waterland
wordt bereikbaar over rivieren
uit het vaste land

Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad
te bouwen, met een dam
in het midden

Er stromen mensen over
van de welvarende dorpen
naar het drooggelegde land
met de nieuwe haven --
geen oude kern die hongerig
de ommelanden verovert
maar hun kolonie

 Gedicht 3819
 Amsterdam, 2021-05-17
 AD 1100, het begin van Amsterdam
Almere = Groot Meer

 Bundel: Nieuw Verleden 


In de stenen stad

geurt een zachte harmonie:


stoeptuinen in bloei.


In the stone city,Sanfte Harmonie
I smell a soft harmony:rieche ich in der Steinstadt:
sidewalk gardens bloom.Gehwege bl√ľhen.

 Gedicht H2734
 Amsterdam, 2020-06-17
 Bundel: WoefWoef 


Alleen hun namen nog,

maar toch blijft het veel te veel --


om te verdragen.


Only their names left,Nur noch die Namen,
but still it is far too much --aber es bleibt viel zu viel --
to endure and bear.um zu ertragen.

 Gedicht H2693
 Amsterdam, 2020-05-04
 Dodenherdenking in Nederland, op 4 mei
 Bundel: Museum Het Gele Huis 


Het is leeg vandaag

op de pleinen, overal --


zonder levenden.


It's empty todayEs ist heute leer
in the squares of the cities --auf den Pl√§tzen, √ľberall --
without the living.ohne Lebenden.

 Gedicht S1010
 Amsterdam, 2020-05-04
 Dodenherdenking in Nederland, op 4 mei
 Bundel: Museum Het Gele Huis 


Zywa Uil Te Vraag

Hier lachte ik met de zoon
van de veerman om de mensen
die niet in wonderen geloven
we dronken bier en hij wees

me de weg in de doolhof
van sloten en weggetjes
de molens in de verte
wenkten me, maar ik was bang

te verdwalen en verlangde
naar een goed bed
voor ik zou knielen
in de Heilige Stede

Nu is het hier een dode boel
een wonder van de natuur
Klimop overwoekert de grond
de bomen en de grafstenen

maar er groeien geen wortels
tussen de botten in de put
waarop ik sta, alleen schimmels
die al eeuwen leven

en een veerpont is er niet meer

 Gedicht 2657
 Amsterdam, 2020-01-28
 Voormalig veerhuis en herberg "Te Vraech" ("Inlichtingen") aan de Schinkel bij Amsterdam
 Bundel: Lilith's Krachten 


Zywa Meditatie in het Vondelpark

Het gras is nog nat
rondom mijn mat
vroeg in de ochtend
in het Vondelpark

onder de hoge koepel
van dampsporen door
de blauwe lucht boven de stad --
de ruimte van mijn geest

Mijn realiteitsbesef knettert
er fel doorheen, ontsteekt
lonten in mijn hoofd en
mijn gevoel mijzelf te zijn

versplintert voor onbepaalde tijd --
de resterende tijd
van ¬ęonbekend¬Ľ
is onbekend

 Gedicht 2011
 Amsterdam, 2019-01-05
 Opgedragen aan: Lisa W 
 Bundel: Het drama 


Zywa Lente in Amsterdam

Nieuwjaar, het begin
van de lente in Amsterdam
De lucht is zacht, lichter

het leven in de straten
zorgeloos mijn passen
wit en roze

de fruitbomen, met confetti
van de nieuwjaarsnacht
in de goot, rode snipperlinten

door de stad, het lichaam
waarin ik adem en woon
Overal bot de belofte uit

dat het vrede kan zijn
wanneer we buren zijn
en het lente is

in ieders hart
straat na straat
een bloeiend begin

 Gedicht 2003
 Amsterdam, 2019-01-01
 Vroegbloeiende sierkers
 Bundel: Nieuw Verleden 


Zywa Hier waar ik sta

Ik spring tussen de ernstige mensen
voor de kerk, het café is nog gesloten
en ik denk nog verder terug in de tijd

In een late lente was hier een slootrand
ginds een molen, de wallen en de kroon
van de oude Wester

Alsof het een dik beschilderd doek is
wis ik verflagen geschiedenis
Ik leg turfstekers bloot, zie de wind

in het bloeiende moeras
alles vliegt over vele seizoenen
terug in zijn bestaan

Lange haren van de mammoets
uit het westen, tot aan de bergrug
waarover mensensoorten lopen

Met een verre blik is het te zien
midden in de stad
hier waar ik sta

 Gedicht 1813
 Amsterdam, 2018-08-14
 Bundel: Verf overschreven 


Zywa Stoeprede

Rolkoffers op de gracht, toeristen
Ze horen erbij wanneer je hier woont
Magere Hans recht op zijn fiets
elke ochtend drie keer rond het blok
's middags te voet andersom
En Mario de stoepredenaar
met zijn hond. Ze horen erbij

De kinderen die bommetjes springen
naast feestgangers in hun sloep
Wijzelf wanneer we op vakantie gaan
in vliegtuigen elke twee minuten
laag over de huizen tegen de wind in
De fietsers met hun voorrangsgezicht
Gewone mensen die hier wonen

De Amerikanen voor hun café
op de hoek, waar gelovigen zaten
toen de kerk met de toren er nog stond
Rode Mia die plichtsgetrouw rondschuifelt
om de afvalbakken die ze netjes houdt
En buren die weer eens ruzie maken
Allemaal horen ze erbij

We leven hier, en overal
is de wereld onaangepast, dus
begin ik op straat, bij mezelf
bij hun en bij jou: Hallo!
Goede dag hier
waar we thuis zijn en wensen
dat alles verschillend blijft

 Gedicht 1630
 Amsterdam, 2017-11-23
 Bundel: Het drama 


Zywa Tuintwijfels

De reizende mens schiep
de herberg, later ook het café
en hij zag dat het goed was

De wouden zijn gekapt, de bomen
verzaagd, vertimmerd en geboend
- een bank waarop ik zit

achter in het café bij mensen die
over de bijzonderheden van hun leven
praten en mij vragen wat ik weet

van mijn werk, is het meer
dan wat ik doe? En tot waar
reikt de invloed ervan?

Wat is onze plaats
in het al, wat is de zin
van onze moeite?

 Gedicht 1593
 Amsterdam, 2017-10-31
 Caf√© "Tuin" in Amsterdam
 Bundel: Het drama 


Zywa Café De Koningshut

Ik heb wel eens iets teruggehoord
van een zus of buur, iets van vroeger
dat mij bijzonder maakt, ach ja

rondgereden door de gewesten
word ik niet meer, in een draagstoel
achter op papa's bagagedrager

met weerhaakjes in mijn huid
die het licht weerkaatsen
met koninklijke allure

nee, kleurloos ben ik niet
al heb ik geen franjestaart
en geen publiek, ik drink

in café De Koningshut
een biertje met jou
en dat is hier de koning

 Gedicht 1313
 Amsterdam, 2017-04-27
 Koningsdag 2017
Een pauw heeft kleurloze veren met weerhaakjes in wisselende lagen en op verschillende afstanden van elkaar, wat kleuren geeft aan het licht
König Pilsener (uit Duisburg)

 Bundel: Moza√Įekvirus 


Zywa Café De Jaren

Er verdwijnen mensen
in de afronding van hun groep
verschoven tussen tekort en overschot
als de maat vol is

en je nog wel bestaat, maar even
niet meetelt - niets aan te doen
Voor een ander zijn mijn leven en ervaring
inwisselbaar en toch met niemand te ruilen

Alleen hypothetisch ben ik beroemd
om de wereldomvattende gevolgen
van mijn anonieme wiekslag
temidden van alle vlinders

temidden van alle bloemen
in de tuinen van de wereld
en de vazen hier in het middelpunt
van Amsterdam en mijn gedachten

 Gedicht 1262
 Konstanz, 2017-04-10
 "Butterfly effect" (vlindereffect: vergrote reactie)
Afronding: de helft van 13x5=65 hokjes is 32,5 (in de tekening 32 of 33 hokjes)
Afronding

 Bundel: Waaizand 


Zywa Café De Engelbewaarder

Liefste, de aarde wordt koud
we moeten iets doen
onszelf bij de hand nemen
De gidsen lopen weg

in verschillende richtingen
geleid door de wensen
van hun volgers, zo gaat het

altijd, wat je er ook van denkt
Waren er maar engelbewaarders
met macht, niet de schrijvers

die samenkomen in dit café
nee, een Raad van Hoeders
voor presidenten en geleerden

die grafietpoeder willen lossen
op de noordpool, atoombommen
erop gooien, of een dam bouwen

in de Beringstraat, met pompen
op vreedzame atoomenergie
die het werk afmaken

Maar... wij met zijn allen, wij
moeten het zelf doen, elkaar hoeden
met vleugels mededogen en verstand

 Gedicht 1263
 Konstanz, 2017-04-10
 Tegen de afkoeling van de aarde: [1] Petr Borisov in 1956: dam met pompen, [2] Petr Borisov in 1958: grafietpoeder, [3] Julian Huxley in 1945: atoombommen
 Bundel: Het drama 


Zywa Kunstpaleis

Ik ging het visitekaartje
van mensenverheffers
subsidi√ęrende snobs
multirijken en bedrijven binnen

tussen toeristen en stadgenoten
die in het museumcafé
gezien willen worden en
bij verfijnd gebak het gesprek
larderen met achteloze bijzinnen

die ze citeren van een autoriteit
die niemand hoeft te begrijpen
om te snappen wat de bedoeling
van de geprezen kunstenaars is

In de winkel was het druk
Uitgelichte pronkstukken
salontafelboeken en sjieke cadeaus
voor het seizoen en
de eerstvolgende feestdagen

Vooral vroeger
is te koop, briefkaarten
van de trekpleisters
en stadsgezichten

uitwisselbaar
zoals de collecties
die afgestudeerde vormgevers
in internationale mallen gieten
tot publieksmagneten

 Gedicht 854
 Amsterdam, 2016-11-30
 Bundel: Museum Het Gele Huis 


Zywa Meer en Vaart

Bijna was je doorgefietst
onderweg in gedachten
maar ergens aan de rand
zag je mij toch staan

voorzichtig pakken we
de rafels van vroeger op
voelend of het zou kunnen
er een mooie strik van te knopen

ik weet niet wat jij toen wilde
misschien was het zoals je zei
of heb je toch meer verlangd?
Je kwam mij te nabij

ik weet het niet
maar dit is onhandig
met de fiets op straat en zo
hier vlakbij woon ik

heb je tijd?

 Gedicht 569
 Amsterdam, 2016-03-01
 Amsterdam
 Bundel: HartenLust 


Zywa Café De Duivel

Wat zit ik hier toch
aangekleed om niets
te lachen in teveel kabaal

om iemand te verstaan?
nog negen, negen dagen nog
negen dagen zonder handen

om in te liggen spinnen
alleen de mijne maar
en die tellen niet

kunnen niet wat hij kan
De man tegenover mij misschien
lijkt me wel een lieve man

of de mooie jongens daar
die wel zullen weten hoe
zonder na te hoeven denken

wat ik hier maar zit
te twijfelen
met mijn kleren aan

 Gedicht 568
 Amsterdam, 2016-02-29
 Reguliersdwarsstraat 87, Amsterdam
 Bundel: HartenLust 


Zywa Gevecht na het gevecht

Amsterdam! Vrij
man van de wereld wil jij zijn

Jouw wilde ogen dreigen
mijn vaderhand, ach, stuur
een engel, licht, een vrouw
een gunstige wind, zoete dromen
iemand, iets dat jou helpt
desnoods onbreekbare spiegels

Vader, moeder, aarde, heelal
laat iets gebeuren, natuurlijk
wie alles ziet, weet niet waarom
in te grijpen

vrijheid zou zinloos zijn
voor alleen volwassenen

begrijpend en braaf
alles met mate, opgeven
wat mooi en aantrekkelijk is
en glimlachen
om de ontevreden smoesjes
en leugens van vroeger

Gewond word jij groot
Ook ik heb kastelen en muren
gebouwd, verdedigd
en weer afgebroken -

oudemannentrots
op de littekens van mijn gevecht

 Gedicht 526
 Amsterdam, 2015-12-04
 Bundel: Ik ben 


Zywa Grote mensen

Hier groeien wij
We voegen verleden toe
aan ons leven, en schoonheid

We brengen oude meesterwerken
tot leven door te kijken
in tijdspiegels

waarin we ook onszelf zien:
grote mensen
met een museum in ons hoofd

stille zalen
waarin we kunnen dwalen
tussen werkelijkheid en idealen

verleden en toekomstdromen
Op elk moment
Grote mensen

 Gedicht 197
 Amsterdam, 2013-02-15
 Rijksmuseum in Amsterdam
 Bundel: De trek 


Zywa Omarming

Kom binnen, ik kus jouw ogen
Ik zal je alles laten zien
Neem de tijd, kom zo vaak je wilt
en verzadigd zul je weggaan

Neem een bad
in al mijn kleuren ¬Ė zacht
als poederkwasten strelen
ze jouw blik

Ik omarm jouw aandacht
met het goud van de geschiedenis
Hier is alles
eeuwig jong

Onvoorwaardelijk plooi ik me
naar jouw behoeften
Ik geef
beelden om nooit te vergeten

Laat je verrassen, betoveren, vervoeren
Kom in mij en stroom
door mij heen
Ik ben er voor jou

 Gedicht 196
 Amsterdam, 2013-02-14
 Rijksmuseum in Amsterdam
 Bundel: De trek 


Zywa De schoonheid

Welvaart in stad en land, zie
het licht onder de wolken in de toonzaal
van het aardse paradijs, zie

een glimp van onszelf
in de blikken van toen
de schoonheid van hun aandacht

hun verlangens
in jongere jaren van de wereld ¬Ė
dezelfde als de onze

We bewerken en bewaren
we bouwen en verbeteren
we scheppen de schoonheid

waarin wij willen leven
Hier is die verzameld, zie
dat het goed is

 Gedicht 195
 Amsterdam, 2013-02-09
 Rijksmuseum in Amsterdam
 Bundel: De trek 


Zywa Kunstweb

In het museum waait de wind overal
vandaan, overal heen, zoals wij bezoekers
uit heel de wereld komen en gaan

Wij dragen een cultuurweb, voeden het
met de collecties van de musea
die groter zijn dan hun gebouwen

Wij dragen de kunst
met ons mee, ze is groter dan wij
groter dan onze tijd en verblijfplaats

Wij dragen de kunst
uit, de geschiedenis die ons verbindt
en altijd verder gaat waar zij eindigt

 Gedicht 194
 Amsterdam, 2013-02-05
 Rijksmuseum in Amsterdam
 Bundel: De trek 


Zywa Reiken

De wereld een doolhof
onder de notenboom
in deze overzichtelijke tuin

Een pad volgen
leren hoe het gaat
wat belangrijk is

Met onbekenden op weg
met onze zintuigen
het geheim ervaren

En verder reiken
de wereld herscheppen
voorbij ons leven

Dit is onze wereld
hoe die was en kan zijn
voorzichtig reiken wij

Naar schoonheid
en verhalen reiken wij
naar contact

Met andere levens
verbinden wij ons
verbinden wij ons
van hart tot hart

 Gedicht 193
 Amsterdam, 2013-01-13
 Rijksmuseum in Amsterdam
 Bundel: De trek 


Zywa Aan de kade

Er ligt een vrouw op straat, geen teken
van leven. Iemand brengt een deken
een ander wijst omhoog zodat ik snap
hoe het zit met de gedeukte motorkap

Volgden haar gedachten soms demonen
die daar op de vijfde zijn gaan wonen
ter herinnering aan Isabel en Bas
wier huis en thuis dit jaren was
tot zij ergens in de rimboe van Peru
zijn verdwenen, wie weet waar en hoe?

En toen, het piepen van de koeten
Wat is daaraan voorafgegaan?
Zag niemand haar daar staan
de wereld aan haar voeten?

 Gedicht 163
 Amsterdam, 2011-01-10
 Jacob van Lennepkade, Amsterdam
 Bundel: OverLeven [2] 


Zywa Mesokosmos

De lucht is blauw en koud vandaag
alsof de dampkring dunner is
en ik de lege ruimte ervaar

waaronder de huizen klein en laag
zijn zonder enige betekenis
vluchtig en inwisselbaar

De oude houtfabriek lijkt lek
Rechts opzij aan de onderkant
stijgt er rook op uit het pand

alsof een omgekeerde trek
door het zwarte schoorsteengat
uit verre sterren zee√ęn gigawatt
vermogen opzuigt voor de stad

 Gedicht 156
 Amsterdam, 2010-11-16
 Jacob van Lennepkade, Amsterdam
 Bundel: Alsloos 


Zywa Sieraad

Ik houd van Amsterdam in de nacht
rijen smalle huizen aan de gracht
verlichte ramen, langzame tijd
sieraad van mijn eenzaamheid

voorspelbaar verkeer overdag
door logo's en slogans manoeuvreren
stuurse gezichten, professionele lach
op steile stukken schuin tourneren

van rechts naar links zigzagbaan
pas op, daar komen ongelukken van
kijk uit, links is gaan, rechts is staan
middenin zwaailichten zo nu en dan

alsof er niets aan de hand is
graaien als kraaien in de poep
tussen vuilnis en inventaris
vluchtig, een groep op de stoep

vertrouwde vreemde gewone
stadgenoten waar we wonen
vrij gemakkelijk naast elkaar
onze contacten inwisselbaar

Amsterdam in de nacht
smalle huizen aan de gracht
verlichte ramen, langzame tijd
sieraad van mijn eenzaamheid

 Gedicht 158
 Amsterdam, 2010-11-16
 Kosmos = orde, wereldorde, juiste orde: sieraad, lof
 Bundel: Alsloos 


Zywa Laat me vergeten

Donkere wolken in het avondrood
boven een onzichtbare dood

Ik loop tussen de flats van de stad
rondjes om een nieuw zwart gat
van geconcentreerde materie

Een vleugellam vliegtuig
sloeg vrienden van vrienden de bodem in

Na de klap is het stil
Ik wil horen wat ik niet weten wil
en daarna vrijen in de schemering
al is het met een vreemdeling

Streel me streel me maak me fijn
laat me dit verhaal een nacht
vergeten zijn

 Gedicht 14
 Amsterdam, 1992-10-04
 Een Boeing 747-258F/SCD transport-vliegtuig van El Al, vlucht 1862, stort op 4 oktober 1992 neer in Amsterdam
 Bundel: Manen 

Zywa
Trefwoorden
Amsterdam
DuitsEngels5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto
Aandacht is als zonneschijnVermeld © Zywa bij gebruik van teksten,
tekeningen, ontwerpen, schilderijen en foto's
Woord zoeken:  CTRL-F